Φανταστείτε το εξής σκηνικό: Είστε διακοπές με την οικογένεια, μια χαλαρή μεσημεριανή βόλτα στη θάλασσα με καγιάκ και σανίδες στις ακτές της Δυτικής Αυστραλίας. Όλα μοιάζουν τέλεια και ήρεμα, μέχρι που ο καιρός γυρίζει απότομα. Έτσι ακριβώς ξεκίνησε ο εφιάλτης για την οικογένεια Appelbee.
Εκεί που έκαναν τις βουτιές τους, ξαφνικά σηκώθηκε δυνατός αέρας, τα κύματα αγρίεψαν και το ρεύμα άρχισε να τους τραβάει άγρια στα βαθιά. Όσο κι αν πάλευαν να γυρίσουν πίσω προς την παραλία, η θάλασσα ήταν πιο δυνατή. Σιγά-σιγά, ο πανικός άρχισε να χτυπάει κόκκινο, αφού έβλεπαν τη στεριά να απομακρύνεται συνεχώς.
Η πιο δύσκολη απόφαση μιας μάνας
Η μητέρα, Joanne Appelbee, βρέθηκε μπροστά στον απόλυτο εφιάλτη κάθε γονιού. Είχε μαζί της τα τρία της παιδιά, κανείς δεν ήταν κοντά για να βοηθήσει και ο ήλιος άρχιζε να πέφτει. Ήξερε πολύ καλά ότι αν έμεναν όλοι μαζί να περιμένουν μοιρολατρικά, απλά θα χάνονταν στον ωκεανό. Από την άλλη, δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσει τα μικρότερα παιδιά μόνα τους στο νερό.
Έτσι, αναγκάστηκε να πάρει μια απόφαση που σου κόβει την ανάσα: Γύρισε στον μεγαλύτερο γιο της, τον 13χρονο Austin, και του ζήτησε να κολυμπήσει ολομόναχος μέχρι την ακτή για να φέρει βοήθεια. Όπως είπε η ίδια αργότερα, ήταν ό,τι πιο δύσκολο και βαρύ έχει κάνει στη ζωή της. Αλλά ο χρόνος τελείωνε και δεν υπήρχε άλλος δρόμος.
Ένας άθλος 4 ωρών κόντρα στα κύματα
Ο μικρός Austin δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. Ξεκίνησε τον δικό του Γολγοθά ανεβασμένος σε ένα φουσκωτό καγιάκ για να γλιτώσει δυνάμεις, αλλά το καγιάκ γρήγορα έμπαζε νερά και βούλιαζε. Το παράτησε αμέσως. Στην αρχή φορούσε το σωσίβιό του, αλλά κατάλαβε ότι μέσα σε αυτή τη θαλασσοταραχή τον φρέναρε και τον κούραζε περισσότερο. Σε μια κίνηση τεράστιου θάρρους, το έβγαλε και συνέχισε να κολυμπάει μόνο με τα χέρια και την ψυχή του.
Φανταστείτε τώρα ένα 13χρονο παιδί, μόνο του, να παλεύει με τα κύματα και το κρύο για 4 ολόκληρες ώρες, διανύοντας σχεδόν 4 χιλιόμετρα (2,5 μίλια)! Πώς άντεξε; Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος, για να μην τον πάρει από κάτω, σκεφτόταν χαρούμενες οικογενειακές στιγμές και έφερνε στο μυαλό του τα αγαπημένα του παιδικά προγράμματα από την τηλεόραση. Έτσι κράτησε το μυαλό του καθαρό και δεν πανικοβλήθηκε.
Η διάσωση μέσα στη νύχτα
Όταν επιτέλους πάτησε άμμο, το παιδί κατέρρευσε. Είχε αδειάσει εντελώς από δυνάμεις, αλλά βρήκε το κουράγιο να ειδοποιήσει τον κόσμο. Σήμανε συναγερμός αμέσως και οι ομάδες διάσωσης έπεσαν στο νερό.
Την ίδια ώρα, η Joanne και τα δύο μικρότερα αδέρφια του Austin πάλευαν για τη ζωή τους μεσοπέλαγα. Κρατιόντουσαν σφιχτά από μια σανίδα (paddleboard), φορώντας τα σωσίβιά τους. Για να μην τρομάξουν τα μικρά, η μάνα στην αρχή τους έβαλε να τραγουδάνε. Όταν όμως έπεσε το σκοτάδι, τα πράγματα αγρίεψαν. Το κρύο ήταν περονιαστικό και η κούραση αβάσταχτη. Ευτυχώς, μετά από 10 ώρες παραμονής στο νερό και έχοντας παρασυρθεί σχεδόν 14 χιλιόμετρα (9 μίλια) μακριά, τους εντόπισε ένα ελικόπτερο διάσωσης.
Ένας ήρωας που αρνείται τον τίτλο του
Όταν τους έβγαλαν έξω, ήταν σε κατάσταση σοκ. Έτρεμαν από την υποθερμία και το ένα παιδάκι δεν ένιωθε καν τα πόδια του. Όμως, δόξα τω Θεώ, ζούσαν όλοι! Δεν χρειάστηκε καν να νοσηλευτούν σε νοσοκομείο.
Οι διασώστες και η αστυνομία δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που έκανε ο Austin. Δήλωσαν ανοιχτά ότι μιλάμε για έναν άθλο που ελάχιστοι ενήλικες θα μπορούσαν να φέρουν εις πέρας σε τέτοιες συνθήκες. Και το πιο συγκινητικό από όλα; Ο ίδιος ο μικρός, με απίστευτη σεμνότητα, αρνείται τον τίτλο του ήρωα. Λέει απλά ότι «έκανε αυτό που έπρεπε». Όμως για τη μάνα του, που μπόρεσε να αγκαλιάσει ξανά και τα τρία της παιδιά, ο Austin είναι το απόλυτο σύμβολο αγάπης και γενναιότητας.
