Η τροφική δηλητηρίαση είναι ένα σύνηθες φαινόμενο που παρουσιάζεται σε πολλούς ανθρώπους. Δεν οφείλεται μόνο στην αλλοίωση των τροφίμων αλλά και στην κακή συντήρηση τους.

Με «όπλο» την 20ετή εμπειρία του σε δικαστικές διαμάχες που αφορούν υποθέσεις τροφιμογενών νοσημάτων, ο Μπιλ Μάρλερ δίνει στη δημοσιότητα τη λίστα με τις τροφές που δεν τολμά να αγγίξει!

Ο ειδικός στα τροφιμογενή νοσήματα δημοσίευσε τη σχετική λίστα στο επιστημονικό περιοδικό Food Poisoning Journal.

1. Μη παστεριωμένο γάλα και μη παστεριωμένοι συσκευασμένοι χυμοί

Το μη παστεριωμένο γάλα ενδέχεται να περιέχει παθογόνα βακτήρια, ιούς και παράσιτα. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για έτοιμους χυμούς που δεν έχουν περάσει από τη διαδικασία της παστερίωσης.

2. Ωμές φύτρες

Οι βλαστοί διαφόρων φυτικών προϊόντων, όπως τα φασόλια και το ραπανάκι, δεν πρέπει να καταναλώνονται ωμοί ή ελάχιστα μαγειρεμένοι, καθώς η πρακτική αυτή έχει συνδεθεί, μεταξύ άλλων, με κρούσματα σαλμονέλας και λοίμωξης από Εσερίχια κόλι (E. coli). Οι λοιμώξεις είναι αποτέλεσμα βακτηρίων στους σπόρους του φυτού. Το μαγείρεμα καθιστά τα προϊόντα αυτά ασφαλή προς κατανάλωση.

3. Μισοψημένο μπιφτέκι ή κρέας

Τα προϊόντα από κιμά είναι ιδιαιτέρως προβληματικά και πρέπει να μαγειρεύονται καλά, επειδή βακτήρια που βρίσκονται εξωτερικά στο κρέας εισέρχονται στο εσωτερικό του κατά τη διαδικασία κοπής του κιμά. Καλοψημένο πρέπει βέβαια να είναι το κρέας σε κάθε μορφή του.

4. Έτοιμες σαλάτες και φρουτοσαλάτες

Οι πλυμένες και κομένες σαλάτες και φρουτοσαλάτες είναι μια εύκολη λύση, ωστόσο τα προϊόντα αυτά δεν είναι πάντοτε ασφαλή. «Όσο περισσότερη επεξεργασία έχει περάσει ένα τρόφιμο και όσο περισσότερα χέρια το έχουν αγγίξει, τόσο πιθανότερο είναι να αλλοιωθεί», σημειώνει ο ειδικός.

5. Ωμό ή μισομαγειρεμένο αβγό

Ο κίνδυνος τροφικής δηλητηρίασης από το αβγό είναι πολύ μικρότερος σήμερα απ’ ότι ήταν πριν 20 χρόνια, ωστόσο επιμένει να καταναλώνει το αβγό επαρκώς μαγειρεμένο. Το ωμό ή μισομαγειρεμένο αβγό είχε συνδεθεί παλαιότερα κυρίως με κρούσματα σαλμονέλας.

6. Ωμά οστρακοειδή

Τα οστρακοειδή –και κυρίως τα μύδια– ευθύνονται ακόμη και σήμερα για αρκετά κρούσματα τροφικής δηλητηρίασης. Ο Μάρλερ συνδέει το γεγονός αυτό με την άνοδο της θερμοκρασίας στις θάλασσες, συνθήκη που ευνοεί την ανάπτυξη βακτηρίων. Για τα μύδια συγκεκριμένα, ο ειδικός αναφέρει ότι ανήκουν στην κατηγορία των διηθηματοφάγων, δηλαδή συγκεντρώνουν και απορροφούν ότι υπάρχει στο νερό, συμπεριλαμβανομένων των παθογόνων μικροοργανισμών.