Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διακήρυξε ότι η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί αγγέλλει την απελευθέρωση του τζαμιού Αλ Ακσά στην Ιερουσαλήμ, επί του Όρους του Ναού, όπως αναφέρει η Τουρκική Προεδρία στην ιστοσελίδα της, γράφει η Jerusalem Post.
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στο διάγγελμά του την Παρασκευή, δεσμεύθηκε να «απελευθερώσει το τζαμί Αλ Ακσά» από το Ισραήλ μετά την «ανάσταση της Αγίας Σοφίας» ως τζαμί.
«Η ανάσταση της Αγίας Σοφίας είναι τα βήματα της βούλησης των Μουσουλμάνων σε ολόκληρο τον κόσμο…
»Η ανάσταση της Αγίας Σοφίας είναι η αναβίωση της φωτιάς της ελπίδας των Μουσουλμάνων και όλων των καταπιεσμένων».
Η ομιλία του Τούρκου Προέδρου, η οποία ήταν στα τουρκικά, μεταφράστηκε ελαφρώς διαφορετικά στα αραβικά και στα αγγλικά, προφανώς ως τρόπος απόκρυψης μέρους των απόψεων της Άγκυρας σχετικά με το πώς έχει συνδέσει την Αγία Σοφία με μια ευρύτερη ατζέντα.
Στα αραβικά, η ομιλία αναφέρει ότι η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί αποτελεί μέρος της «επιστροφής της ελευθερίας στο Αλ Ακσά», ουσιαστικά σημαίνει ότι το Ισραήλ πρέπει να εκδιωχθεί από τον έλεγχο της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ όπου βρίσκεται το Αλ Ακσά, σημειώνει η Jerusalem Post.
Ο Τούρκος Πρόεδρος συνέδεσε την απόφαση μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, με την αναβίωση του Ισλάμ από το Ουζμπεκιστάν έως την Ανδαλουσία της Ισπανίας.
Η σύνδεση της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί με την Ιερουσαλήμ δείχνει ότι οι φιλοδοξίες της Άγκυρας είναι μέρος μιας μεγαλύτερης ισλαμικής ατζέντας για την περιοχή.
Το κυβερνών κόμμα AKP της Τουρκίας, γράφει η Jerusalem Post, έχει τις ρίζες του στη Μουσουλμανική Αδελφότητα και η Τουρκία είναι στενός σύμμαχος της Χαμάς στη Γάζα.
Η Χαμάς επίσης έχει τις ρίζες της στη Μουσουλμανική Αδελφότητα.
Αυτή η στρατηγική της Τουρκίας επιδιώκει επομένως περισσότερη επιρροή σε ολόκληρη την περιοχή με οργανώσεις και κράτη που ελέγχονται από ομοϊδεάτες της, όπως το Κατάρ και η κυβέρνηση της Εθνικής Συμφωνίας στη Λιβύη.
Η Τουρκία επιδιώκει να αντικαταστήσει τη Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες της περιοχής, όπως το θρησκευτικό ίδρυμα Αλ Αζχάρ της Αιγύπτου και τον ρόλο του Βασιλείου της Ιορδανίας (του προστάτη των προσκυνημάτων) στην Ιερουσαλήμ, ως ο κύριος καθοριστικός παράγοντας του τι είναι «ισλαμικό».
