Ο Σάιμον Τζένκινς, ως Βρετανός, δεν έχει κανένα πρόβλημα να ασχοληθεί με το θέμα «ταμπού» που ακόμη και τώρα πολλοί αξιωματούχοι της Ευρωζώνης προσπαθούν να μην το λένε ευθέως: εμφανίζει το Grexit ως το μόνο δρόμο που μπορεί να επιλέξει η Ελλάδα.
Ο αρθρογράφος του Guardian σημειώνει: «Προσευχηθείτε για το σχέδιο’Β, ωστόσο πολλές φορές οι νέοι ηγέτες στην Ελλάδας ορκίζονται πως δεν υπάρχει τέτοιο. Από την άλλη θα πρέπει να ξέρουν τι κάνουν για να ηρεμήσουν τους τρομοκρατημένους τραπεζίτες τους, αν συνεχιστεί η αταξία που εμφανίστηκε το βράδυ της Δευτέρας. Θα πρέπει να κάνουν το μεγάλο βήμα: να δαγκώσουν τη σφαίρα, να σπάσουν το απόστημα και να τερματίσουν το τρομερό λάθος της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, καθώς μόνο έτσι μπορεί η οικονομία της χώρας να ελπίζει σε ανάκαμψη.
Φυσικά η Γερμανία είχε δίκιο. Οι άνθρωποι που δανείζονται χρήματα πρέπει να τα επιστρέφουν. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν στο κοινό νόμισμα και τις πιστωτικές ενώσεις πρέπει να υπακούουν στους κανόνες. Η Ελλάδα εντάχθηκε στην ευρωζώνη ελεύθερα. Πρέπει να υποτάσσεται. Από την άλλη και η Ελλάδα έχει δίκιο. Είχε δανείσει χρήματα απερίσκεπτα από τους «καρχαρίες» -ως επί το πλείστον γερμανικές τράπεζες- που ήξεραν ότι δεν μπορούσε να αποπληρώσει. Είναι σε κατάσταση πτώχευσης και με την ανεργία στο 25%, επομένως δεν μπορεί να ελπίζει ότι θα καλύψει τα χρέη της. Η πτώχευση είναι μια έντιμη καπιταλιστική έννοια. Η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη και πρέπει να αναδιαρθρωθεί, πράγμα που σημαίνει να μειώσει τα χρέη της.
Αλλά ακόμα και η αναδιάρθρωση δεν λύνει το πρόβλημα της, από τη στιγμή που είναι μια απελπιστικά μη ανταγωνιστική και εξαρτώμενη οικονομία. Η Ελλάδα θα μπορούσε να ευημερεί μόνο από τα χρήματα ενός εξωτερικού ευεργέτη, όπως στην περίπτωση της Ulster από το Λονδίνο. Μόνο που η Αθήνα δεν έχει κανέναν. Θα μπορούσε να γίνει υποτελής του Βερολίνου, όπως εντάχθηκαν η Ισπανία, η Πορτογαλία και άλλοι, αλλά με αυτόν τον τρόπο ολόκληρη η Ευρώπη βυθίζεται στην στασιμότητα – μόνο και μόνο για να σώσει τα δέρματα των Γερμανών τραπεζιτών.
Η Ελλάδα πρέπει να κηρύξει πτώχευση. Θα πρέπει να μετατρέψει τα χρέη της σε «σκουπίδια» ή μακροπρόθεσμα σε «ρωσικές ομολογίες». Θα πρέπει να αφήσει το ευρώ και να μεταβεί σε μια υποτιμημένη δραχμή. Αυτό θα είναι ταπεινωτικό, επώδυνο και ονομάζεται «αδιανόητο» από αυθεντίες της δεξί σκέψης. Θα στείλει ένα ρίγος σε άλλες προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης. Παρότι οι παραλληλισμοί δεν είναι ακριβείς, η περίπτωσή της μοιάζει με εκείνη της Ισλανδίας. Ο πόνος, όμως, θα είναι σύντομος και αμέσως θα μεταλλαχθεί.
Σε ένα χρόνο θα γνωρίζουμε το αποτέλεσμα του «Grexit». Θα φαινόταν ως μια προφανής και αναπόφευκτη κίνηση. Η τουριστική βιομηχανία και οι εξαγωγές θα γνώριζαν άνθηση. Η Ελλάδα θα μπορούσε να ανακάμψει. Η κυβέρνηση και οι επιχειρήσεις της χώρας θα μπορούσαν να προσελκύσουν κεφάλαια που εντός της ευρωζώνης θα τα άγγιζαν μόνο με υψηλά επιτόκια. Όλοι θα συμφωνήσουν ότι η Ελλάδα δεν θα έπρεπε ποτέ να ενταχθεί στο ευρώ. Δόξα τω Θεώ, ψήφισαν σε μια κυβέρνηση με ένα σχέδιο Β».
