Το ελληνικό πρόβλημα έχει μετατραπεί και σε πρόβλημα για τη συνοχή των κυβερνητικών χριστιανικών κομμάτων. Η στήριξη των βουλευτών στην πολιτική Μέρκελ – Σόιμπλε δεν είναι δεδομένη, εάν χρειαστεί και τρίτο πακέτο.
Όπως σημειώνει η Deutsche Welle, το νήμα των διαπραγματεύσεων από εκεί που το άφησαν πριν τις πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα παίρνουν και πάλι στα χέρια τους από σήμερα οι εκπρόσωποι των θεσμών με στόχο να καταγραφεί σε ποιο ακριβώς σημείο βρίσκονται τα οικονομικά της χώρας. Για τη γερμανική πλευρά πρόκειται ακριβώς για την ίδια αποστολή που είχε αναλάβει η πρώην τρόικα.
«Εάν το wording βοηθάει, το κάνω ευχαρίστως» είπε χαρακτηριστικά χθες βράδυ ο Β. Σόιμπλε, στη συνέντευξη τύπου μετά το Ecofin αναφερόμενος στην πρώην τρόικα. «Αλλά το περιεχόμενο δεν αλλάζει. Θα πρέπει να ελέγξει, εάν η κυβέρνηση υλοποιεί το Μνημόνιο του 2012». Με ή χωρίς wordling οι ευρωπαίοι εταίροι επιμένουν – τελευταία με μεγαλύτερη έμφαση – στη συνεργασία της Αθήνας με τους δανειστές της και στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων, δεδομένου ότι υπάρχει εμφανής κίνδυνος η ελληνική κυβέρνηση να μην μπορέσει να ανταποκριθεί στις ανειλημμένες οικονομικές υποχρεώσεις της μέχρι τέλος Απριλίου. Γερμανοί δημοσιογράφοι εκφράζουν την άποψη ότι η δεινή δημοσιονομική κατάσταση έκανε τον έλληνα υπουργό Οικονομικών να δεχθεί την επιστροφή τεχνικού κλιμακίου στην Αθήνα, όχι όμως υπό την παλαιά μορφή.
«Η τρόικα ήταν το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί στην ελληνική πολιτική τάξη, γιατί οι έλληνες πολιτικοί χρέωσαν στα τρία κακά παιδιά τα σκληρά μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής στο πραγματικό επίπεδο της οικονομίας, που ούτως ή άλλως έπρεπε να γίνει», γράφει η Frankfurter Allgemeine Zeitung. «Με μια πρώτη ματιά αποτελεί πολιτική ήττα του Α. Τσίπρα, το ότι η τρόικα ξαναρχίζει να εργάζεται στην Αθήνα. Πολύ σύντομα θα χρειαστεί μια νέα σειρά από αποδιοπομπαίους τράγους για να αποπροσανατολίσει από τη δύσκολη κατάσταση της χώρας».
Το πρόβλημα με τις συνεχείς καθυστερήσεις στην υλοποίησή του προγράμματος έχει γίνει σημείο έντονης τριβής ανάμεσα στις κοινοβουλευτικές ομάδες των Χριστιανικών Κομμάτων και τους αρχηγούς τους, την καγκελάριο Μέρκελ και τον βαυαρό πρωθυπουργό Ζεεχόφερ. Ιδιαίτερα το Χριστιανοκοινωνικό Κόμμα (CSU) δεν είναι διατεθειμένο να κάνει ούτε ένα χιλιοστό πίσω προχωρώντας σε παραχωρήσεις στην ελληνική κυβέρνηση. Ο Ζεεχόφερ πριν εγκριθεί από τη γερμανική βουλή η παράταση του προγράμματος έβαλε το πιστόλι στο κρόταφο δύο εκ των αντιπροέδρων του κόμματός του με μεγάλη επιρροή, απειλώντας τους «ή εσείς ή εγώ». Σε σχετική ανάλυση του γερμανικού ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters περιγράφεται η κατάσταση ως επικίνδυνη και για τη συνοχή του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της ΄Αγκελα Μέρκελ.
Στη ψηφοφορία στη βουλή για την παράταση του προγράμματος, η πλειοψηφία ήταν ευρύτατη, αλλά από τις 32 αρνητικές ψήφους, οι 29 προέρχονταν από το κόμμα της Μέρκελ. Το ερώτημα – και ο φόβος μαζί – είναι τι θα γίνει εάν το καλοκαίρι χρειαστεί η Ελλάδα και τρίτο πακέτο . Θα συνταχθεί όλη η κοινοβουλευτική ομάδα στο πλευρό της Μέρκελ και του Σόιμπλε; Ήδη το μήνυμα που έδωσαν πολλοί χριστιανοδημοκράτες βουλευτές παίρνοντας το λόγο στο βήμα της βουλής ήταν ότι εάν δεν αλλάξει κάτι ριζικά, δεν πρόκειται να στηρίξουν την μέχρι τώρα κυβερνητική γραμμή. Εκφράζεται μάλιστα η υπόθεση ότι εάν ο Σόιμπλε δεν είχε τρίξει τα δόντια δύο μέρες πριν τη ψηφοφορία στη ΚΟ των Χριστιανοκοινωνιστών θα είχε ψηφίσει σύσσωμη αρνητικά στην παράταση του προγράμματος.
Μένει ο προβληματισμός, και το ερώτημα μαζί, για το τι θέλει ακριβώς η ίδια η Μέρκελ Στέλεχος του κόμματός της λέει ότι ούτε και η ίδια δεν έχει αποφασίσει, εάν θέλει να διακινδυνεύσει έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ με οικονομικό κόστος που κανείς δεν μπορεί να προϋπολογίσει, αλλά οπωσδήποτε ένα μεγάλο γεωπολιτικό. Προς το παρόν αντιμετωπίζει με συμπάθεια τις προειδοποιήσεις του υπουργού Εξωτερικών Σταινμάιερ να αποφύγει αυτό το βήμα. Αλλά από την άλλη πλευρά, από το περιβάλλον της ακούγεται ότι «έχει χάσει την υπομονή της με την ελληνική κυβέρνηση». Οι εντάσεις στην ΚΟ των χριστιανικών κομμάτων καταδεικνύουν ότι η εμπιστοσύνη προς την νέα ελληνική κυβέρνηση έχει σχεδόν εξαντληθεί.
