Για τους περισσότερους από εμάς, ο θάνατος είναι ένα ταξίδι δίχως επιστροφή, όμως για τη νεαρή έχει γίνει «συνήθεια», καθώς τον τελευταίο χρόνο έχει υπάρξει κλινικά νεκρή 36 φορές.
Η Sara Brautigam πάσχει από το Σύνδρομο Ορθοστατικής Ταχυκαρδίας (Postural Orthostatic Tachycardia Syndrome – PoTS). Έλαβε την πρώτη διάγνωση πριν από τέσσερα χρόνια.
Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, εκδηλώνει ταχυπαλμίες που συχνά έχουν σαν αποτέλεσμα η καρδιά της να σταματά να χτυπά και η πίεσή της να πέφτει κατακόρυφα, σε σημείο που οι γιατροί τη θεωρούν κλινικά νεκρή. Μια κρίση μπορεί να διαρκέσει έως και μισή ώρα.
Όπως δηλώνει η ίδια η κοπέλα για την κρίση που καταγράφεται στο βίντεο, οι γιατροί δεν μπορούν να της κάνουν τεχνητή αναπνοή, επειδή η διαδικασία αυτή κουράζει ακόμη περισσότερο την καρδιά και δεν πρόκειται να αποδειχθεί αποτελεσματική στην περίπτωσή της. Όταν η καρδιά της γεμίσει και πάλι με αίμα, αρχίζει ξανά να χτυπά.
Το βίντεο τραβήχτηκε πριν από τρία χρόνια με τη συναίνεση της κοπέλας και η ίδια συμφώνησε να δοθεί στη δημοσιότητα ώστε να μάθει περισσότερος κόσμος τι είναι η παράξενη και σπάνια ασθένεια από την οποία πάσχει. Το βίντεο τραβήχτηκε στο νοσοκομείο Royal Hallamshire Hospital του Σέφιλντ στις 27 Ιουνίου 2012.
Στο βίντεο, το προσωπικό του νοσοκομείου τής τοποθετεί μάσκα οξυγόνου, όμως αυτό δεν είναι σωστό, επειδή το οξυγόνο παρατείνει την κρίση. Το βίντεο τραβήχτηκε πριν προκύψει η τελική, ορθή διάγνωση για τη νεαρή κοπέλα, γι’ αυτό και το ιατρικό προσωπικό τής τοποθετεί τη μάσκα.
Όπως αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα της βρετανικής Telegraph, κάθε φορά που σταματά η καρδιά της κοπέλας, οι γιατροί είναι υποχρεωμένοι να της προκαλέσουν κάποιου είδους πόνο ώστε το σοκ να την επαναφέρει στη ζωή.
Η Sara έχει έρθει σε επικοινωνία και με άλλα άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο, όμως κανείς δεν της έχει αναφέρει να έχει σταματήσει ποτέ η καρδιά του.
Δηλώνει πως διατηρεί την ακοή της μέχρι τη στιγμή που θα «πεθάνει». Ακούει τι συμβαίνει γύρω της και μια φωνή μέσα στο κεφάλι της παραμένει ενεργή και ξύπνια και προσπαθεί να επικοινωνήσει με τους γύρω της. Θυμάται τι λένε οι γύρω της όταν «σβήνει» όμως κατά τα άλλα δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει. Όταν επανέρχεται, το στήθος της πονά πολύ και νιώθει τρομερά κουρασμένη. Δεν βλέπει κανένα δυνατό φως, απλώς όλα μαυρίζουν.
