Τον οδικό χάρτη της ελληνικής κυβέρνησης για το Άσυλο και τη Μετανάστευση παρουσίασε σήμερα στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ η αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Τασία Χριστοδουλοπούλου.
Στην παρέμβασή της, η κ. Χριστοδουλοπούλου επισήμανε την ανάγκη προώθησης μιας ευρωπαϊκής πολιτικής μετανάστευσης και ασύλου που θα βασίζεται στον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου αλλά και στην ανάληψη και τον επιμερισμό της ευθύνης από όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ενεργοποίηση άμεσων μέτρων αλληλεγγύης στις χώρες υποδοχής, όπως η Ελλάδα.
Ειδικά σε ό,τι αφορά τον οδικό χάρτη, υπογράμμισε τη βούληση της ελληνικής κυβέρνησης να αλλάξει την κατάσταση με τα κέντρα κράτησης στην Ελλάδα, μέσω της εξασφάλισης των 2.500 θέσεων φιλοξενίας σε ανοιχτές δομές, να καταρτίσει μια εθνική στρατηγική για τα ασυνόδευτα ανήλικα και να προχωρήσει στην άμεση και γρήγορη εξέταση των αιτημάτων ασύλου σε όλους όσοι το δικαιούνται. Επισήμανε επίσης ότι οι προβλέψεις του ν.3907/2011 θα εφαρμοστούν, προκειμένου να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εργαλεία και κυρίως, η ενεργοποίηση της αναστολής απέλασης για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να απελαθούν στις πατρίδες τους.
Παράλληλα, υπογράμμισε: «Στόχος μας είναι να καταγράψουμε όσο γίνεται μεγαλύτερο αριθμό αυτών των ανθρώπων. Δε νοείται ένα κράτος να μην ξέρει πόσους και ποιους έχει στην επικράτειά του». Ταυτόχρονα, η πολιτική των επιστροφών, οικειοθελών και μη, πάντα με την τήρηση των νόμων, συνεχίζει να αποτελεί πολιτική του υπουργείου, είπε η κ. Χριστοδουλοπούλου η οποία παρουσίασε το σχέδιο συγκρότησης της ενιαίας Υπεύθυνης Αρχής που θα συσταθεί υπό τον υπουργό Εσωτερικών για τη διαχείριση του Πολυετούς Χρηματοδοτικού Πλαισίου 2014- 2020, ώστε να υπάρχει ενιαία εθνική στρατηγική και να αναζητούνται και άλλες πηγές συγχρηματοδότησης των δράσεων.
Η αναπληρώτρια υπουργός, τέλος, τόνισε ότι δεν τίθεται ζήτημα μονομερών ενεργειών από πλευράς της Ελλάδας σε θέματα που έχουν σχέση με τις υποχρεώσεις της χώρας, όπως αυτές απορρέουν από τη Συνθήκη Σέγκεν και τους Κανονισμούς Δουβλίνο ΙΙΙ (604/2013) και EURODAC (603/2013). Επισήμανε, ωστόσο, πως στο πλαίσιο της λειτουργίας της ΕΕ και της αρχής της αλληλεγγύης είναι αυτονόητο ότι η κατανομή στα 28 κράτη- μέλη της Ένωσης των υπηκόων τρίτων χωρών είναι επιβεβλημένη.
