Πριν λίγες μέρες η Κυπριακή Βουλή ψήφισε τον τελευταίο προαπαιτούμενο νόμο που ανοίγει το δρόμο της εξόδου από το Μνημόνιο. Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, χώρες που μπήκαν σε προγράμματα στήριξης αργότερα από εμάς, έχουν βγει ήδη από τα Μνημόνια. Αντίθετα, μετά από πέντε χρόνια σκληρών θυσιών η Ελλάδα παραμένει μόνη και δακτυλοδεικτούμενη με πολύ πιθανή την προοπτική ενός τρίτου Μνημονίου.
Γράφει ο Κωστής Χατζηδάκης*
Για χρόνια η χώρα μας ζούσε πάνω από τις δυνάμεις της. Οι φωνές που προειδοποιούσαν για τα αδιέξοδα του κρατισμού δεν εισακούσθηκαν ποτέ. Η παγκόσμια κρίση βρήκε την πατρίδα μας απροετοίμαστη. Την κρίσιμη στιγμή ο Παπανδρέου απέρριψε την πρόταση Καραμανλή για συνεννόηση. Μπροστά στον γκρεμό η χώρα πάτησε γκάζι αντί για φρένο.
Η πατρίδα μας μπήκε στη Μνημονιακή εποχή έχοντας μπροστά της τρία μεγάλα εμπόδια που έκαναν την προσπάθειά της ακόμα δυσκολότερη. Πρώτον, το έλλειμμα συναίνεσης κα συνεργασίας του πολιτικού κόσμου σε αντίθεση με ότι συνέβη σε Πορτογαλία και Ισπανία. Δεύτερον τον λαϊκισμό που παραδοσιακά λειτουργεί ως παραμορφωτικός φακός. Θεωρώντας ότι το Μνημόνιο έφερε την κρίση και όχι η κρίση το Μνημόνιο, δηλητηριάσαμε εξαρχής την προσπάθεια που έπρεπε να κάνουμε. Και τρίτον τα δομικά λάθη του Μνημονίου.
Το γεγονός ότι δεν προωθήθηκαν στην αρχή και γρήγορα οι αποκρατικοποιήσεις και οι διαρθρωτικές αλλαγές, αλλά κυριάρχησαν μέτρα δημοσιονομικού χαρακτήρα. Στα οποία κυριάρχησε το λάθος μείγμα. Αντί η αναλογία να είναι ένα τρίτο φόροι και δύο τρίτα μείωση δαπανών έγινε το ακριβώς αντίστροφο. Αποτέλεσμα εκεί που είχαμε ένα άρρωστο πόδι που ήταν ο δημόσιος τομέας μεταφέραμε την αρρώστια και στον ιδιωτικό.
Από το καλοκαίρι του 2012 είχαμε μία ποιοτική αλλαγή. Η πατρίδα μας, που βρισκόταν στα πρόθυρα της καταστροφής κατόρθωσε με μία βιώσιμη κυβέρνηση συνασπισμού να γυρίσει σελίδα. Τα σενάρια Grexit αποφεύχθηκαν, η κατάσταση σταθεροποιήθηκε, οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν, μετά από ύφεση 7% γυρίσαμε σε ανάπτυξη 1%. Η κυβέρνηση από το καλοκαίρι του 2014 παρουσίασε σημάδια μεταρρυθμιστικής κόπωσης. Ο λαός μετά από πέντε χρόνια πίεσης εμπιστεύθηκε τον ΣΥΡΙΖΑ για να διαπραγματευθεί μία καλύτερη συμφωνία εντός ευρώ.
Η πρόκληση για την σημερινή κυβέρνηση είναι να μην πάνε χαμένες οι θυσίες των Ελλήνων πολιτών και να τιναχθούν τα πάντα στον αέρα. Στην ουσία καλείται η σημερινή κυβέρνηση να εφαρμόσει τη δική της συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, να την εξειδικεύσει και να προχωρήσει μπροστά.
Σε αυτή την προσπάθεια εμείς δεν γίνουμε ένας ΣΥΡΙΖΑ Νο.2. Θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις με υπευθυνότητα στηρίζοντας την κυβέρνηση σε κάθε σωστό μέτρο στην προσπάθεια εξόδου από την κρίση μέσα στην Ευρώπη. Αυτός είναι ο πόλεμος της γενιάς μας και οφείλουμε να τον κερδίσουμε. Δεν θα τον κερδίσουμε με συνθήματα. Θα τον κερδίσουμε με αληθινό πατριωτισμό, σοβαρή προσπάθεια και κοινή λογική. Για να μην κάνουμε τον μύθο του Σίσυφου ακόμα μία φορά πραγματικότητα.
* Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στη Β’ Αθηνών και πρώην υπουργός
