«Λαμβάνοντας υπόψη τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και τη διένεξη με τη Ρωσία, η Γερμανίδα καγκελάριος, για παράδειγμα, δεν μπορεί να διακινδυνεύσει να χάσει την Αθήνα ως εταίρο», τονίζει σε σημερινή εκτενή ανάλυσή της η αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ», αναφερόμενη στην «προσπάθεια της αριστερής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ να μεταθέσει τη λήψη αποφάσεων σε επίπεδο αρχηγών κυβερνήσεων, αντί των υπουργών Οικονομικών».
Σύμφωνα με την εφημερίδα, με τον τρόπο αυτό η ελληνική κυβέρνηση ευελπιστεί σε μεγαλύτερη ανταπόκριση απέναντί της, καθώς οι πρωθυπουργοί πρέπει να συνυπολογίζουν τις γεωπολιτικές πτυχές σε μεγαλύτερο βαθμό από ό, τι οι υπουργοί Οικονομικών.
Η ανάλυση με τίτλο «Ο στρατηγικός προβοκάτορας της Ελλάδας», παραπέμπει αρχικά στις διάφορες κριτικές που διατυπώνονται για τον Ελληνα υπουργό Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη, σημειώνοντας ότι δεν μπορεί να εκτιμηθεί αν αυτές ισχύουν ή όχι, μια και σχεδόν πάντα γίνονται είτε χωρίς καμία απόδειξη είτε «off the record», Παρ΄όλα αυτά όμως αναπαράγονται στα ΜΜΕ.
Όπως παρατηρεί στη συνέχεια, ενδιαφέρον είναι το γεγονός πως η αντιπαράθεση με το Γιάνη Βαρουφάκη δεν αφορά μόνον το εάν η πολιτική λιτότητας στην Ελλάδα είναι σωστή ή λανθασμένη, αλλά αφορά και το ρόλο των υπουργών Οικονομικών, τον οποίο η Αθήνα θέτει ανοικτά υπό αμφισβήτηση.
Διότι, όπως σημειώνεται, πριν την οικονομική κρίση η σημαντικότερη υπουργική σύνοδος στις Βρυξέλλες ήταν το Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών, του οποίου οι αποφάσεις είχαν πολιτικά και επικοινωνιακά για πολύ καιρό το μεγαλύτερο βάρος, αλλά εξαιτίας της διάσωσης κρατών και τραπεζών μετά το 2008, αυτό έχει αλλάξει και σήμερα τον τόνο δίνουν οι υπουργοί Οικονομικών, ενώ ιδιαίτερα έχει αναβαθμιστεί το Eurogroup, στο οποίο οι υπουργοί Οικονομικών των 19 χωρών της Ευρωζώνης συντονίζουν τις στρατηγικές τους και την δημοσιονομική τους πολιτική.
Επιστρέφοντας στο Γιάννη Βαρουφάκη, η εφημερίδα παρατηρεί ότι όταν εκείνος «φλυαρεί», είναι δυνατές δύο ερμηνείες, είτε ότι λειτουργεί πραγματικά ερασιτεχνικά, είτε ότι εφαρμόζει τη στρατηγική του πρωθυπουργού του και προσπαθεί να εμποδίσει τη λήψη αποφάσεων των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, οι οποίοι δεν είναι μόνον οργισμένοι γιατί η Ελλάδα απορρίπτει την πολιτική λιτότητας, αλλά και γιατί αμφισβητείται η επιρροή τους.
Επιπλέον η στρατηγική του Γιάνη Βαρουφάκη πρέπει από την αρχή να είχε ως στόχο της να κερδηθεί περισσότερος χρόνος για το ΣΥΡΙΖΑ ώστε να μπορεί να αναζητηθούν εταίροι ως σύμμαχοι, ωστόσο δεν φαίνεται να έχει πετύχει αυτή στρατηγική, καθώς ακόμη και οι αριστερές κυβερνήσεις σε Ρώμη και Παρίσι δεν συμπαραστέκονται την Αθήνα, η οποία κατά την άποψη διπλωματών της ΕΕ δεν θα μπορέσει να παρακάμψει τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης.
Οπως καταλήγει η ανάλυση της «Ντερ Στάνταρντ», η ανακοίνωση τη Δευτέρα του Ευκλείδη Τσακαλώτου ως επικεφαλής της ομάδας διαπραγματεύσεις για το Eurogroup μπορεί να σημαίνει πολλά, όπως επίσης και τίποτε, διότι, είτε ο Βαρουφάκης πραγματικά αποδυναμώθηκε, είτε ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να τον βγάλει κάπως από το επίκεντρο της κριτικής, με τη φημολογία να οργιάζει και πάλι.
