Μπορεί το ελληνικό δράμα να κυριαρχεί τα πρωτοσέλιδα όλων σχεδόν των εφημερίδων του κόσμου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η γνώμη των ειδικών κατατάσσει την Ελλάδα ως τον Νο1 κίνδυνο για την παγκόσμια ασφάλεια.
Αυτή την ανεπιθύμητη θέση καταλαμβάνει ο Βλάντιμίρ Πούτιν, σύμφωνα με την παγκόσμια δημοσκόπηση που διενήργησε το Politico με βασικό ερώτημα «ποιες είναι οι μεγάλες απειλές για τον πλανήτη». Φυσικά, το Grexit είναι ανάμεσα στα κορυφαία θέματα που απασχολούν τους ανθρώπους του πλανήτη, αλλά δεν είναι το μόνο. Τα ζητήματα της μετανάστευσης, της ανόδου εξτρεμιστικών κομμάτων, το Brexit, η τρομοκρατία που έρχεται από το Ισλάμ και η ύφεση της οικονομίας και άλλα πολλά βρίσκονται στις πρώτες θέσεις.
Όπως αναφέρει το Politico, ο Ρώσος πρόεδρος αντιπροσωπεύει, μακράν, την πιο σοβαρή πρόκληση για την Ευρώπη αυτή τη στιγμή και ακολουθείται από τις ανησυχίες για την αδυναμία οικονομία του ευρωπαϊκού μπλοκ. Άλλα σοβαρά ζητήματα είναι η έξοδος της Αγγλίας από την ΕΕ, αλλά και η δυνητική έξοδος της Ελλάδας από τη νομισματική ένωση.
Στην διατλαντική δημοσκόπηση έλαβαν μέρος μια ομάδα από 50 πολιτικούς και αναλυτές από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ που ανήκουν σε όλο το πολιτικό φάσμα και αντιπροσωπεύουν διαφορετικές τάσεις. Οι περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες δήλωσαν ότι ο Πούτιν είναι η σοβαρότερη απειλή για την Ευρώπη, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία (44 από τους 50) δήλωσαν πως δεν αναμένουν οι σχέσεις της ΕΕ και της Ρωσίας να βελτιωθούν τον επόμενο χρόνο.
Το Grexit και το Brexit, αν και καθημερινά καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της ειδησεογραφίας, δεν αποτελούν τους βασικούς κινδύνους για την ισορροπία της Ευρώπης, σύμφωνα με τους ερωτηθέντες. Μπορεί να βρίσκονται στην πρώτη 10άδα των προβλημάτων, αλλά πολύ πιο κάτω από ότι θα περίμενε κανείς.
Αντίθετα, περισσότερο θορυβημένοι εμφανίζονται οι ειδικοί με το θέμα της μετανάστευσης ειδικά στα νότια της Ευρώπης – ένα θέμα που αποκτάει χαρακτήρα μαζικού κύματος το οποίο και υποδέχονται -πρώτα και κύρια- οι χώρες της Μεσογείου (ανάμεσά τους και η Ελλάδα). Εξίσου ανήσυχοι, δηλώνουν και με την άνοδο εξτρεμιστικών κομμάτων στην Ευρώπη και από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος.
