«Να σώσουμε την Ελλάδα με τη δημοκρατία» προτείνουν τρεις επιφανείς Γάλλοι κοινωνιολόγοι και οικονομολόγοι, με άρθρο τους στη γαλλική εφημερίδα «Le Monde».
«Το ελληνικό δράμα γεμίζει τις στήλες των εφημερίδων από τότε που εξελέγη ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, στις 26 Ιανουαρίου 2015» γράφουν ο διάσημος οικονομολόγος και συγγραφέας του μπεστ σέλερ «Το Κεφάλαιο τον 21ο αιώνα» Τομά Πικετί, ο κοινωνιολόγος στο Παρατηρητήριο Οικονομικών Αλλαγών στη μεγάλη Σζολή των Πολιτικών Σπουδών στο Παρίσι Μαξίμ Παροντί και ο διευθυντής σπουδών στην Ανωτάτη Σχολή Κοινωνικών Σπουδών Ξαβιέ Τιμπό.
Οι τρεις τους τονίζουν ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση είναι «παγιδευμένη στη θηλιά των (προεκλογικών) ισχυρισμών τους» και πως «υπεραμύνεται της θέσης της» με διάφορα μέσα «όπως την απειλή εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ».
«Τα πάντα είναι μπλοκαρισμένα σήμερα και η ελληνική οικονομία κατέρρευσε» επισημαίνουν, κάνοντας λόγο για «φυγή των τραπεζικών καταθέσεων, αβεβαιότητα για το μέλλον» την ώρα που «κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί πραγματικά για το μέλλον».
«Οσο για τους Ευρωπαίους, που αναρωτιούνται τι οδήγησε σε αυτή την κατάσταση» οι Πικετί, Παροντί και Τιμπό κάνουν λόγο για «θεσμική ατέλεια της ευρωζώνης» η οποία «έχει διαγνωσθεί». Για τον λόγο αυτό προτείνουν λύση στο πρόβλημα μέσω της «ενδυνάμωσης του οικοδομήματος της ζώνης του ευρώ». Ωστόσο, τονίζουν, ότι αυτό που προβάλλεται σήμερα ως προφίλ της ευρωζώνης δεν υπέρ του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.
«Οπότε ας δούμε το πρόβλημα από άλλη σκοπιά, δίνοντας μια ευκαιρία στην ευρωπαϊκή δημοκρατία να αναδυθεί» γράφουν οι τρεις Γάλλοι ακαδημαϊκοί, προσθέτοντας πως θα μπορούσαμε «να αναθέσουμε την επίλυση του ελληνικού χρέους σε ένα αντιπροσωπευτικό των εθνικών κοινοβουλίων όργανο (που θα λειτουργεί) εντός της ευρωζώνης», σε ένα όργανο δηλαδή που θα είναι «το έμβρυο ένας πραγματικός κοινοβουλευτικός θάλαμος της ζώνης του ευρώ».
Εν ολίγοις, οι Πικετί, Παροντί και Τιμπό προτείνουν τη δημιουργία μιας κοινοβουλευτικής συνέλευσης στην Ευρωζώνη, η οποία θα έχει ως αντικείμενο δράσης την επίλυση της κρίσης χρέους της Ελλάδας. Κατά τη γνώμη τους, η συγκεκριμένη συνέλευση θα μπορούσε να παίξει διαιτητικό ρόλο στη σύγκρουση ανάμεσα στους πιστωτές και την ελληνική κυβέρνηση, και θα μπορούσε να μεταθέσει τις συζητήσεις και τις αποφάσεις γύρω από τα σημαντικά ερωτήματα όπως: «Ποια είναι η ευθύνη των νέων γενεών για τα χρέη των πρεσβύτερων; Τι γίνεται με το δικαίωμα των πιστωτών; Πως μειώθηκαν άλλα σημαντικά χρέη στην ιστορία στο παρελθόν και ποια διδάγματα αντλούμε για το μέλλον;».
Εκτιμούν ότι η συνέλευση μπορεί να παίξει το ρόλο του θεματοφύλακα και η συμφωνία που θα επιτευχθεί δεν θα κινδυνεύει να καταγγελθεί. «Εφόσον θέλουμε να λύσουμε ένα πρόβλημα χρέους και να αποφύγουμε να επιβάλουμε διά της βίας μια συμφωνία, θα πρέπει να αναστείλουμε τις οφειλές της Ελλάδας το χρόνο που απαιτείται. Αυτή η διαδικασία κοινής λογικής, εφαρμόζεται για όλες τις περιπτώσεις ιδιωτικού χρέους, σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου» τονίζουν.
Και συμπληρώνουν ότι η συνέλευση θα μπορεί να εξετάζει περιοδικά την εφαρμογή της συμφωνίας, ώστε αυτή να ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες της οικονομίας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ θα δρουν συμβουλευτικά. Στο άρθρο σημειώνεται ότι μια τέτοια λύση, προϋποθέτει απομόνωση του ΔΝΤ, άρα και αποπληρωμή του.
Οι συγγραφείς του άρθρου σημειώνουν ότι η συνέλευση εκτός από τη διαχείριση του ελληνικού χρέους, θα ασχολείται με τη διαχείριση κρίσεων και θα δημιουργήσει κοινό ταμείο χρεών της Ευρωζώνης, συνολικής αναδιάρθρωσης του χρέους και θα θέσει όρια για κοινό επίπεδο ελλείμματος και δημοσίων επενδύσεων.
