Τοποθετήσεις εκπροσώπων κομμάτων στην ειδική συνεδρίαση για το Πολυτεχνείο
Στη διαχρονικότητα του μηνύματος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αναφέρθηκαν στις τοποθετήσεις τους στην ειδική συνεδρίαση της ολομέλειας της Βουλής για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οι εκπρόσωποι των κομμάτων, ενώ δεν έλειψαν και οι αναφορές στις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι.
«Το Πολυτεχνείο πρέπει να γίνει πηγή έμπνευσης και μας καλεί όχι σε ανέξοδες φλυαρίες και ρητορείες αλλά στη συνειδητοποίηση, ότι αποτελεί όρο επιβίωσης για το έθνος και το λαό», είπε μιλώντας εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας, ο βουλευτής Κωνσταντίνος Τζαβάρας και υποστήριξε, ότι «ενώ υπήρξε μοναδικό γεγονός απαράμιλλου ηρωισμού και αυτοθυσίας δεν κατάφερε να γίνει η αρχή ενός συμβάντος ριζικού και αδιανόητου, μια έκρηξη του καινούργιου σε όλους τους τομείς της ζωής όπως έγινε με το Μάη του 68 που να μας οδηγήσει σε μια νέα ιστορική περίοδο».
«Τα κινήματα δεν έχουν ιδιοκτήτες» είπε μιλώντας εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ο βουλευτής Νίκος Μανιός και πρόσθεσε ότι, «οι εξεγέρσεις δεν γίνονται κατά παραγγελία αλλά υπάρχουν υπόγεια ρεύματα που διατρέχουν υποδόρια στην κοινωνία και «όταν οι εποχές ωριμάζουν οι λαοί κάνουν πολυτεχνεία». Αναφερόμενος στις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις, ο κ. Μανιός τόνισε ότι «η παιδεία είναι εκείνη που δίνει τη δυνατότητα σε ένα λαό να δει καθαρά» και πρόσθεσε ότι, «αν οι δράστες είχαν παιδεία δεν θα είχαν επιλέξει τον θρησκευτικό φανατισμό και τα τυφλά χτυπήματα».
«Αξεπέραστο δείγμα αντίστασης στον αυταρχισμό και την τυραννία» χαρακτήρισε την εξέγερση του Πολυτεχνείου μιλώντας εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ ο βουλευτής Κώστας Σκανδαλίδης. Συνεχίζοντας τόνισε, ότι οι αγωνιστές εκείνης της εποχής δεν είχαν όπλα, στα αμφιθέατρα πάλευαν με το λόγο τους και πλήρωσαν με το αίμα τους.
«Σήμερα μαίνεται ένας ακήρυχτος πόλεμος» συνέχισε, «που δεν πρέπει να μας βρει ανοχύρωτους και ανοργάνωτους όπως στην κυπριακή τραγωδία. Η Αθήνα είναι πιο κοντά στη Δαμασκό απ ότι στο Παρίσι», ανέφερε και υποστήριξε ότι «παραμονεύουν κίνδυνοι για νέα εθνική περιπέτεια και εδαφικό ακρωτηρισμό». Τάχθηκε τέλος υπέρ «μιας νέας εθνικής στρατηγικής που θα ανοίξει τον κύκλο μιας νέας εποχής».
«Σήμερα ο αγώνας δίνεται για τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα την απόκρουση μνημονίων κατά του κεφαλαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κυβερνήσεων και των κομμάτων, που υπηρετούν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα προκειμένου να βγει όσο γίνεται αλώβητο το κεφάλαιο από την κρίση», είπε εκ μέρους του ΚΚΕ ο βουλευτής Γιάννης Γκιόκας ο οποίος εκτίμησε ότι «μετά τις εγκληματικές δολοφονικές επιθέσεις στο Παρίσι, ο κίνδυνος των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής είναι μεγαλύτερος».
Σήμερα το ζητούμενο είναι η εργασία και η αξιοπρεπής διαβίωση, ανέφερε εκ μέρους του Ποταμιού ο βουλευτής Γιώργος Μαυρωτάς και πρόσθεσε ότι οι πολίτες ζητούν ίσες ευκαιρίες, αξιοκρατία, διαφάνεια και λογοδοσία. Ανέφερε επίσης, ότι «ο φονταμενταλισμός απειλεί τις ανοιχτές κοινωνίες και ζήτησε να εκφραστεί «αλληλεγγύη στον γαλλικό λαό που στα χρόνια της δικτατορίας έδειξε την αλληλεγγύη του στους Έλληνες».
Αναφορά στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου που επέλεξαν να μείνουν αφανείς έκανε ο βουλευτής των ανεξάρτητων Ελλήνων Θανάσης Παπαχριστόπουλος και τόνισε ότι «μια μικρή ελίτ οικειοποιήθηκε το Πολυτεχνείο». Ο κ. Παπαχριστόπουλος αναφέρθηκε ιδιαίτερα στον Παύλο Μπακογιάννη και είπε ότι την εποχή της δικτατορίας λειτουργούσε ως φάρος για τους Έλληνες.
«Διαχρονικό σύμβολο αξιών, βαθιά ριζωμένων στην ελληνική ψυχή», χαρακτήρισε το Πολυτεχνείο ο Μάριος Γεωργιάδης εκ μέρους της Ένωσης Κεντρώων. «Το Πολυτεχνείο» είπε, «έγινε τότε προσωπικό ζήτημα του κάθε Έλληνα, όπως πρέπει να γίνει σήμερα για εμάς η διάσωση της χώρας».
Κατά τη μεταπολίτευση επανήλθαν τα ίδια πολιτικά πρόσωπα, ανέφερε κατά την τοποθέτησή του ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης, και εξέφρασε την άποψη ότι θα ξαναυπάρξει Πολυτεχνείο, με αιτήματα τη διαφάνεια και τη Δικαιοσύνη και να αλλάξουν τα πρόσωπα στην πολιτική ζωή. «Δεν μπορεί εκείνοι που προκάλεσαν την κρίση να θέλουν να δώσουν τις λύσεις», είπε.
Η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε με την τήρηση ενός λεπτού σιγής στη μνήμη των θυμάτων της αντίστασης και του Πολυτεχνείου.
