H εκδίκαση των υποθέσεων των υπερχρεωμένων νοικοκυριών προκαλούν ασφυξία στα πινάκια των Ειρηνοδικείων, με το μεγαλύτερο βάρος να εντοπίζεται στο Ειρηνοδικείο της Αθήνας.

Μόλις πρόσφτατα ολοκηρώθηκε ο διαγωνισμός για την πρόσληψη 194 ειρηνοδικών, ωστόσο με αίτημά τους οι δικαστές ζητούν την τοποθέτηση άλλων 12, αφού τα κενά είναι τεράστια. Επιπλέον λόγος οι αλλαγές στον κώδικα πολιτικής δικονομίας οι οποίες απαιτούν πιο σύντομες ημερομηνίες εκδικάσεων των υποθέσεων. 

Δεν είναι όμως μόνο τα Ειρηνοδικεία που αντιμετωπίζουν προβλήματα, αλλά και οι διοικητικοί δικαστές, οι οποίοι περιέγραψαν στην ετήσια γενική συνέλευσή τους την τραγική εικόνα που επικρατεί και στη διοικητική δικαιοσύνη.

Η χώρα μας, όπως είπε η πρόεδρος της Ενωσης των διοικητικών δικαστών βρίσκεται στην 1η θέση του πίνακα των εκκρεμών διοικητικών υποθέσεων (έκθεση της ΕΕ για το 2015), σε σύνολο 20 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Οι αριθμοί μιλούν άλλωστε από μόνοι τους για τη «γκρίζα» πραγματικότητα στα διοικητικά δικαστήρια. «Πράγματι τα τελευταία τέσσερα  χρόνια  ο αριθμός των υποθέσεων  που διεκπεραιώνεται παρουσιάζει  αυξητική κατ΄ έτος τάση,- κυρίως όμως σε  προτιμηθείσες  λόγω μνημονιακής υποχρέωσης υποθέσεις  φορολογικού αντικειμένου, – έτσι  ώστε μόνο   στο  μεγαλύτερο Δ. Πρωτοδικείο της Αθήνας να  διεκπεραιωθούν 25.000 υποθέσεις περισσότερες  εκείνων  των  αντίστοιχων προηγουμένων ετών” είπε η κ. Γιανναδάκη.  Εκκρεμούν όμως στα διοικητικά πρωτοδικεία  269.935  υποθέσεις από τις οποίες 51.138 έχουν προσδιοριστεί να  δικαστούν τους επόμενους μήνες, για  197.691 δεν  έχει προσδιοριστεί   δικάσιμος, ενώ για   21.106  αναμένεται  η έκδοση  απόφασης. Στα εφετεία η συνολική εκκρεμότητα  ανέρχεται σε  39.952 από τις οποίες 18.551  έχουν ήδη προσδιοριστεί να δικαστούν,15.517 δεν έχουν προσδιοριστεί ακόμη, ενώ εκκρεμούν στα χέρια  των δικαστών  5.884 υποθέσεις».  

Η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με τους μνημονιακούς νόμους επιδεινώνουν τις συνθήκες απονομής της Δικαιοσύνης, σύμφωνα με την πρόεδρο της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών. « Κατ’ ανάγκην λοιπόν η οποιαδήποτε ασφαλιστική, φορολογική ή άλλη μεταρρύθμιση προδιαγράφει και νέες διαφορές που θα προστεθούν  στις ήδη υπάρχουσες. Αν, π.χ., γίνει νόμος του κράτους το προσχέδιο νόμου για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, και μόνο ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης  για τον οποίον και μόνο να σημειωθεί ότι προβλέπεται η έκδοση 65 περίπου υπουργικών αποφάσεων θα κατακλύσει τα δικαστήρια με νέες διαφορές».