Τη σιδερόφραχτη περίφραξη της σιδηροδρομικής γραμμής, πάνω στην ουδέτερη ζώνη Ελλάδας – ΠΓΔΜ, γέμισαν με λουλούδια οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους, για να καλωσορίσουν την άνοιξη.
Ελπίδα τους να καταφέρουν κάποια στιγμή να περάσουν στη γειτονική χώρα.
Η ηλιόλουστη μέρα φαίνεται να είναι ο μόνος σύμμαχος των προσφύγων σήμερα, καθώς βρήκαν την ευκαιρία να στεγνώσουν τους υπνόσακους και τις σκηνές τους που έγιναν μούσκεμα από τη χθεσινή νεροποντή. Άλλοι πάλι, βρήκαν ευκαιρία να βάλουν μπουγάδα και να απλώσουν πάνω στα συρματοπλέγματα παιδικά ρουχαλάκια, μπουφάν, εσώρουχα και κάλτσες και κάποιοι άλλοι στήθηκαν για καλλωπισμό σε ένα αυτοσχέδιο κουρείο.
Μέρα με τη μέρα, όμως, η ελπίδα των περισσότερων από 7000 προσφύγων που έχουν συρρεύσει στον καταυλισμό, ότι θα μπορέσουν να συνεχίσουν το ταξίδι τους, λιγοστεύει και αρχίζουν να αναζητούν άλλους τρόπους «διαφυγής».
Εγκλωβισμένοι εδώ και μέρες σε έναν καταυλισμό που είναι σχεδιασμένος για 2000 – 2500 άτομα, οι περισσότεροι προσπαθούν να χορτάσουν την πείνα τους με το φαγητό που μοιράζουν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και οι εθελοντές ενώ, όσοι έχουν ακόμα χρήματα ψωνίζουν σάντουιτς με πατάτες ή κοτόπουλο, αντί 2 ή 3 ευρώ αντίστοιχα, σε παρακείμενες καντίνες, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΑΠΕ.
Στο μενού φακόρυζο και πατάτες γιαχνί
Η «Open Border Kitchen» που αποτελεί πρωτοβουλία της Λέσχης Αρχιμαγείρων Βορείου Ελλάδος, μοιράζει εδώ και μέρες χιλιάδες μερίδες φαγητού που παρασκευάζεται σε ένα λυόμενο στον καταυλισμό. Με τη βοήθεια προσφύγων που καθαρίζουν και κόβουν τα λαχανικά προσπαθώντας να συνεισφέρουν στην προσπάθεια, προσέφεραν μόλις χθες 2800 μερίδες και σήμερα ετοίμαζαν άλλες τόσες με ζεστό φακόρυζο και πατάτες γιαχνί.
40-50% του πληθυσμού είναι οικογένειες
«Δύσκολη και θα συνεχίζει να δυσκολεύει» εκτιμά την κατάσταση ο διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Γιώργος Κοσμόπουλος μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Θέλουν όλοι να βρίσκονται εδώ, κοντά στην ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα περάσουν» λέει χαρακτηριστικά. Αναφερόμενος μάλιστα στο γεγονός ότι 40-50% των συγκεντρωμένων προσφύγων είναι συνήθως οικογένειες με παιδιά, εξηγεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις κάποιος άντρας συγγενής, τους έχει «ανοίξει το δρόμο» νωρίτερα και βρίσκεται ήδη σε κάποια χώρα της κεντρικής Ευρώπης, όπου τους περιμένει.
Πάντως, παρά το γεγονός ότι ελάχιστοι περνάνε πλέον από την ουδέτερη ζώνη, δεν αποτρέπει εκατοντάδες πρόσφυγες να συνεχίζουν να συρρέουν απ’ όλη την Ελλάδα στην Ειδομένη, όπου ο καταυλισμός εξαπλώνεται στα χωράφια, στο δρόμο, ακόμα και δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή ελλοχεύοντας κινδύνους, κυρίως για τα παιδιά.
