Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ απέκλεισε σήμερα το ενδεχόμενο διοργάνωσης ενός δημοψηφίσματος σχετικά με την ΕΕ στη Γαλλία.
Είπε μάλιστα ότι οι προεδρικές εκλογές του ερχόμενου έτους θα δώσουν στους ψηφοφόρους την ευκαιρία να αποφασίσουν για την ευρωπαϊκή πολιτική που επιθυμούν.
Στη Γαλλία αυξάνονται τα αιτήματα για τη διοργάνωση ενός δημοψηφίσματος σχετικού με την ΕΕ μετά το βρετανικό κατά το οποίο οι κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου ψήφισαν υπέρ της εξόδου της χώρας τους από την ΕΕ.
Εξέχοντες πολιτικοί, μεταξύ των οποίων ο υπουργός Οικονομίας Μανουέλ Μακρόν και ο επικρατέστερος υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του 2017 Αλέν Ζιπέ, έχουν ζητήσει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος όσον αφορά ένα νέο σχέδιο της ΕΕ. Ωστόσο μόνον το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο ζητεί ψηφοφορία σχετικά με την παραμονή ή όχι στην ΕΕ.
“Γιατί να οργανώσουμε έναν τέτοιο αναβρασμό και μια πολεμική αναμέτρηση αν δεν είναι να φύγουμε από την ΕΕ; Τα ψέματα, οι εκλαϊκεύσεις, οι υπερβολές ακόμη και η βία που είδαμε στην εκστρατεία για το δημοψήφισμα στη Βρετανία δεν αρκούν γι’αυτούς τους μαθητευόμενους μάγους;”, σημείωσε σε συνέντευξή του στη Les Echos, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν θα πρέπει να διοργανωθεί ένα γαλλικό δημοψήφισμα.
Πολλοί στη Γαλλία έχουν αρχίσει να χάνουν τις ψευδαισθήσεις τους σχετικά με την Ευρώπη, την οποία βλέπουν ότι τάσσεται πολύ υπέρ των αγορών και ότι δεν είναι αρκετά προστατευτική, καθιστώντας δύσκολο να προβλεφθεί το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος σχετικά με τα ευρωπαϊκά θέματα. Το 2005, ένα προτεινόμενο νέο Σύνταγμα της ΕΕ αποκλείστηκε από δημοψηφίσματα που έγιναν στη Γαλλία και την Ολλανδία.
Περίπου το 55% των Γάλλων ψηφοφόρων δεν επιθυμεί τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή ή την αποχώρηση από την ΕΕ, έναντι ενός 45% που το θεωρεί καλή ιδέα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης του Elabe, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιοποιήθηκαν χθες.
Η ψηφοφορία για την Ευρώπη στη Γαλλία θα γίνει στις προεδρικές εκλογές, σημείωσε εξάλλου στις δηλώσεις του προς τη “Les Echos” ο πρόεδρος Ολάντ για να καταλήξει: “Η βρετανική εμπειρία θα αποτελέσει τότε ένα παράδειγμα, ή μάλλον ένα παράδειγμα προς αποφυγήν”.
