Ο Σάκης Ρουβάς μίλησε στο κυπριακό Down Town και τον Γιάννη Χατζηγεωργίου για την σύντροφό του Κάτια Ζυγούλη, την καθημερινότητά του με τα τέσσερα παιδιά στο σπίτι, αλλά και για την πιο δύσκολη στιγμή στη ζωή του.
«Η Κύπρος είναι στην καρδιά μου! Από τα πρώτα μου βήματα, μας συνδέει μία σχέση ανακύκλωσης αγάπης που, χρόνο με το χρόνο, εξελίσσεται και γίνεται όλο και πιο ισχυρή. Κάθε φορά που βρίσκομαι στην Κύπρο εισπράττω αυτή τη δύναμη της αγάπης και είμαι πραγματικά ευγνώμων», αναφέρει ο τραγουδιστής για το νησί της Αφροδίτης.
Οι αλλαγές στην ζωή του είναι μεγάλες και ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά:
«Σημαντική αλλαγή θεωρώ την ίδια τη ζωή. Η ίδια η ζωή μού δίνει τη δυνατότητα να εξελίσσομαι καθημερινά και ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης. Θέλω να με γνωρίζω καλύτερα. Θέλω να βελτιώνομαι, να προσφέρω στα παιδιά μου, στην οικογένειά μου, στους ανθρώπους μου, στην κοινωνία».
Το νέο μέλος στην οικογένεια του Σάκη Ρουβά και της Κάτιας Ζυγούλη ολοκλήρωσε την οικογενειακή τους ευτυχία:
«Τόσο στις γεννήσεις της Αναστασίας, του Αλέξανδρου και της Αριάδνης, όσο και στη γέννηση του δεύτερου γιου μου κατακλύζομαι από έντονα συναισθήματα πιο γνώριμα πια, αλλά το ίδιο σπάνια σαν να είναι η πρώτη φορά! Είναι ένα υπέροχο δώρο θεού τα παιδιά!»
Μάλιστα ο κορυφαίος Έλληνας star μίλησε για το πόσο τον έχει επηρεάσει στην ζωή του το διαζύγιο των γονιών του και κατά πόσο «αντιγράφει» τον τρόπο που τον μεγάλωσαν οι γονείς του:
«Οι γονείς μου έχουν παίξει μεγάλο ρόλο, με το δικό τους τρόπο ο καθένας, στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μου. Σίγουρα, είμαι επηρεασμένος αλλά έχω τη δική μου προσωπικότητα και προσπαθώ να γίνομαι καθημερινά καλύτερος ως πατέρας. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό, άρα απαιτεί και διαφορετική αντιμετώπιση. Πάντως είναι εντυπωσιακό με τα παιδιά το πως σε διδάσκουν, σε βοηθούν να ανακαλύπτεις νέες αντοχές, νέα όρια για τον ίδιο σου τον εαυτό. Ο χωρισμός των γονιών είναι, σε κάθε περίπτωση, και για κάθε παιδί, μια δύσκολη και άσχημη εμπειρία. Σαφώς με επηρέασε, περνώντας όμως τα χρόνια κατανόησα τους λόγους που οι γονείς μου πήραν τότε αυτή την απόφαση. Πάντα ήθελα να κάνω οικογένεια. Μια οικογένεια που θα στηρίζεται στην αλήθεια και στην αρμονία. Με την Κάτια ζούμε μαζί, επικοινωνούμε ουσιαστικά και κατανοούμε τις δικές μας ανάγκες και των παιδιών μας. Προχωράμε μαζί, συμβαδίζουμε, είμαστε συνοδοιπόροι ζωής».
Η καθημερινότητα με τα παιδιά
«Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κλασικός μπαμπάς. Κάθε οικογένεια έχει τα δικά της δεδομένα, τους δικούς της κώδικες. Ωστόσο, επιδιώκω να δίνω χρόνο στην οικογένεια μου, στα παιδιά μου. Είναι το καταφύγιό μου, η ισορροπία μου. Ακόμα και σε περιόδους με πολύ βαρύ πρόγραμμα, θα βρω χρόνο να ζω και να συμμετέχω στο μεγάλωμα και στις καθημερινές δραστηριότητες των παιδιών μου».
Η σχέση του με την Κάτια
«Με την Κάτια έχουμε αναπτύξει μία σχέση αγάπης, ισορροπίας και ειλικρίνειας που με το πέρασμα του χρόνου δυναμώνει, γιατί και το θέλουμε και το επιδιώκουμε και μαζί αντιμετωπίζουμε από τις πιο καθημερινές μέχρι τις πιο απαιτητικές προκλήσεις της κοινής πορείας».
Η καριέρα του και τα απωθημένα
«Αγαπώ τη μουσική 25 χρόνια πάνω απ’ όλα έχω τη σπάνια χαρά να τη μοιράζομαι με όλο τον κόσμο. Για ποιο λόγο να βάλω όρια; Όσο θα δημιουργώ! Απωθημένα δεν είχα ποτέ. Μόνο όνειρα. Και είμαι ευγνώμων γιατί έχω πραγματοποιήσει πάρα πολλά. Εύχομαι να είμαι καλά και να έχω τη δύναμη και την ευτυχία όσο ζω να ζω και τα όνειρα μου».
Το «X-Factor»
«Το «X-Factor» ήταν και είναι μέσα στην καρδιά μου. Θεωρώ ότι η φετινή χρονιά ήταν η καλύτερη που έχει παρουσιαστεί ποτέ σε Κύπρο και Ελλάδα! Τα παιδιά είναι ήδη κερδισμένα και από τη συμμετοχή τους και από τη δυνατότητα που τους δόθηκε να επικοινωνήσουν την προσωπικότητα και το ταλέντο τους σε τόσο πολύ κόσμο. Ήδη πολλά από τα παιδιά κυκλοφορούν τραγούδια, εμφανίζονται σε live και έκαναν ένα όνειρό τους πραγματικότητα. Η συνέχεια της πορείας τους είναι πια στα δικά τους χέρια και στο πώς οι ίδιοι θα προσεγγίσουν τις δυνατότητές τους.
Η εικόνα που θα απομόνωνε από τα 25 χρόνια καριέρας
«Πολλές οι εικόνες, πολλά τα συναισθήματα, πολλές οι εμπειρίες. Μια στιγμή πάντως κομβική είναι σίγουρα η εμφάνισή μου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1992, που τραγούδησα σε τόσο κόσμο και ένιωσα για πρώτη φορά τη δύναμη της αγάπης του κόσμου. Μια αίσθηση σπάνια, μοναδική, συγκλονιστική για την οποία είμαι και θα είμαι για πάντα ευγνώμων, που τη βιώνω με τόση ένταση, αδιάκοπα, από τότε μέχρι και σήμερα!»
