“Χρειάστηκαν χρόνια για να μπορέσω εγώ να το αντέξω, να του συγχωρήσω πράγματα και να μπορέσω να του μιλήσω…”
Στην εκπομπή The 2night Show, ο Κώστας Τσουρός εξομολογήθηκε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου για την τεταμένη σχέση που είχε με τον ναυτικό πατέρα του για πάρα πολλά χρόνια. Ο δημοσιογράφος περιέγραψε τα παιδικά του βιώματα και μίλησε για την ψυχοθεραπεία που χρειάστηκε να κάνει όταν ενηλικιώθηκε.
«Ο πατέρας μου ήταν ναυτικός, έλειπε πολλά χρόνια. Την έλλειψή του κι εγώ και η αδερφή μου, πολλές φορές δεν μπορούσαμε να την αντέξουμε. Θα ήθελα πάρα πολύ να μπορώ να με πάρει να παίξουμε, να πάμε στο γήπεδο μαζί… Αυτά εγώ τα έχασα. Πολλοί πατεράδες φίλων μου προσπαθούσαν να με παίρνουν κι εμένα μαζί για να έχω αυτό το πατρικό πρότυπο στην καθημερινότητά μου. Μέχρι που πήρε σύνταξη ο πατέρας μου οι σχέσεις μας δεν ήταν και πάρα πολύ καλές. Σκέψου ότι ερχόταν μετά από δύο χρόνια και νόμιζε ότι είχα μείνει εκεί που με είχε αφήσει. Είχε φύγει όταν πήγαινα Α’ Λυκείου και γύρισε όταν είχα τελειώσει το σχολείο και νόμιζε ότι εγώ ήμουν Α’ Λυκείου. Ο πατέρας μου ήταν ούτως ή άλλως ένας πολύ αυστηρός άνθρωπος και νόμιζε πως όταν γυρίσει πρέπει να φανεί ότι αυτός είναι η κεφαλή της οικογένειας. Πριν από δύο χρόνια κάναμε την κουβέντα και οι σχέσεις μας αποκαταστάθηκαν πλήρως. Έκατσα του μίλησα, δεν τα αναγνώρισε όλα φυσικά, αλλά πλέον κι αυτός έχει αναθεωρήσει ορισμένα πράγματα. Για να καταφέρω να φτάσω σε αυτό το σημείο έκανα πολύ δουλειά με τον εαυτό μου. Χρειάστηκαν χρόνια για να μπορέσω εγώ να το αντέξω, να του συγχωρήσω πράγματα και να μπορέσω να του μιλήσω. Χρειάστηκε 4 χρόνια να κάνω ψυχοθεραπεία για να μπορέσω να αντεπεξέλθω σε όλα αυτά».
Το απόσπασμα έπαιξε στο Πρωινό και ο Κώστας Τσουρός, βουρκωμένος, είπε τα εξής: «Ο πατέρας μου όταν γεννήθηκα δεν με είδε. Με είδε πρώτη φορά στη βάφτισή μου. Έλειπε για δύο χρόνια συνήθως. Και βέβαια, θαλασσοδερνόταν για μας. Όλα τα έκανε για μας. Αλλά όλα αυτά τα μαζεύεις και όταν μεγαλώνεις σου δημιουργούν θέματα. Πλέον έχουμε πάρα πολύ καλή σχέση. Τον βλέπω τώρα με τα εγγόνια του, με τα παιδιά της αδερφής μου και τρελαίνομαι! Λέω γιατί να μην ήταν και με μένα έτσι»;
