Έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Κώστας Παναγιωτόπουλος, γνωστός με το ψευδώνυμο Bar Bar.

Ακούραστος, πολυγραφότατος, οξυδερκής, με ιδιαίτερο χιούμορ, γνωστός για τα καυστικά του κείμενα. 

Εγραφε για παράδειγμα λίγο πριν τις Γαλλικές εκλογές 

«Οπου φύγει-φύγει 
κι οι πολλοί και οι λίγοι: 
Κυριαρχεί προς το παρόν,
ο Emmanuel Macron.
Αλλά ο François Fillon,
όπου φυγιόν-φυγιόν».

Το έργο του πλούσιο, o λόγος του ποιητικός. 

«Πάσχα.. και με δώρα μεγάλα 
μαζί ο Πούτιν και τον Ντόναλντ Τραμπ 
θα κάνουνε τραμπάλα
Μαζί με το Χριστό και η Ελλάδα στο σταυρό. 
Κι όλοι εμείς γίναμε σκλάβοι από λεύτεροι. 
Κι από πρώτοι γίναμε δεύτεροι».  

Ο Κώστας Παναγιωτόπολος γεννήθηκε στην Τήνο, πήρε πτυχίο Νομικής, πήρε βραβείο διηγήματος από τα 18 του χρόνια, έκανε τη στρατιωτική του θητεία σαν διερμηνεύς στη Σμύρνη, στο ΝΑΤΟ, μετά συνεργάστηκε με την εφημερίδα Ελευθερία, ενώ παράλληλα σταδιοδρόμησε στην «Ιζόλα», στον τομέα Δημοσίων Σχέσεων – Διαφήμισης και στην οργάνωση συνεδρίων. 

Το 1977, το βιβλίο Βαρβάρα, βίος και ξυπολιτεία (εκδ. Καστανιώτη) έγινε μπεστ σέλερ με τη βαρβαρική διάλεκτο που καθιέρωσε. 
Και ακολούθησαν: Αποφταίγματα, Κυρία Κυριακή, Παραμύθια παρά μία, Έξι κόκκινες ιστορίες με ουρά. Έχει γράψει πολλές επιθεωρήσεις για την τηλεόραση, ενώ έχει συνεργαστεί σε θεατρικές παραγωγές με το «Θεσσαλικό Θέατρο», «Πάρκ», «Ριάλτο» κ.λπ.

Αγαπούσε το ραδιόφωνο, όπου έχει συνεργαστεί με τη Σαπφώ Νοταρά, τη Μαίρη Αρώνη και με πολλούς άλλους ηθοποιούς. Από το 1993 παρουσιάζει στο ραδιόφωνο του ΑΝΤΕΝΝΑ την εκπομπή «Θα σ’ τα λέω κι ας οικτίρεις». 

Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Ταχυδρόμος, Ένα, Οικονομικός Ταχυδρόμος (με το ψευδώνυμο Συνπλήνιος), Και, Λοιπόν.

Υπήρξε σύμβουλος στην Εθνική Τράπεζα, συνεργάτης στο περιοδικό Εμείς. Παράλληλα συνεργάστηκε με την Τρία Έψιλον, Coca Cola, με το περιοδικό Ρεπορτάζ. 
Διατέλεσε μέλος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και της Εταιρείας Δημοσίων Σχέσεων. Διηγήματά του έχουν δημοσιευθεί στη Νέα Εστία, στο Εντευκτήριο.

Ενεργός μέχρι τέλους, δεν άφηνε τίποτε ασχολίαστο μέσα από τη σελίδα του στα σόσιαλ μίντια. 

Το άλλοθι του,
«Δεν ξέρω, όνειρό μου, αν ονειρεύομαι. 
Μπορεί να φταίει κι αυτή μου η ευαισθησία, 
αφού το ξέρω, όσο κι αν παλεύομε, 
εγώ θάμαι το θύμα κι εσύ χωρίς θυσία»  

Οι τέχνες και τα γράμματα μεγάλες του αγάπες. Κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά δημιουργούσε μία προσωπική κάρτα για να ευχηθεί μέσω των σόσιαλ μίντια σε κοινό και φίλους. Ετσι έκανε και φέτος. 

Χαρακτηριστικό του, η ευγενική του αύρα και ο ιδιαίτερος τρόπος ομιλίας και γραφής. 

Καλό ταξίδι.