Κατασκευές-μαμούθ, κολοσσιαία τεχνουργήματα και πελώρια μηχανήματα που μεταφέρονται σε καρότσες και τρέιλερ
Η ανθρωπότητα κατάφερε κάποια στιγμή να δημιουργήσει γιγαντιαία αντικείμενα, όταν και ονειρεύτηκε πως θα μπορούσε να αγγίξει τους θεούς. Τα μεγαλεπήβολα οράματα της οικουμένης σκόνταψαν ωστόσο σε κάτι μικρό και ταπεινό: πώς στο καλό θα μεταφερθούν οι κατασκευαστικοί αυτοί ογκόλιθοι από τα μέρη που γεννήθηκαν στους χώρους που θα χρησιμοποιηθούν;
Οι υπέρμετρες ανθρώπινες φιλοδοξίες δεν είχαν υπολογίσει τον μικρό αυτό παράγοντα, μια ενοχλητική λεπτομέρεια που λίγο έλειψε να τινάξει στον αέρα το τεράστιο και το θαυμαστό της νέας εποχής.
Η λύση ήρθε και πάλι από τους μηχανικούς: τα μηχανήματα, είπαν, να μεταφέρονται σε κομμάτια και να συναρμολογούνται επί τόπου στον χώρο χρήσης τους.
Ακόμα κι έτσι όμως υπήρξαν φορές που είτε το πράγμα έπρεπε να μετακινηθεί μονοκόμματο είτε το τμήμα του παρέμενε τόσο θεόρατο που λίγη σημασία έπαιζε.
Κι έτσι η ανθρωπότητα δεν ξέφυγε ποτέ από το πιεστικό πρόβλημα της μετακίνησης των μεγάλων δημιουργημάτων της πάνω σε τροχούς. Σκάρωσε νέα τρέιλερ, κότσαρε αρκετές δεκάδες ρόδες (ή ακόμα και εκατοντάδες) και ευχήθηκε το οδικό δίκτυο και οι γέφυρες να αντέξουν το βάρος.
Θαυμάστε λοιπόν μερικά από τα βαρύτερα και μεγαλύτερα φορτία που μεταφέρθηκαν ποτέ πάνω στην άσφαλτο και προσπαθήστε να φανταστείτε τον διακριτικό άθλο που προσυπέγραψε η προσεκτική και πάντα αργή μετακίνησή τους…
Ήταν το 1988 όταν δύο παλιοί πυρηνικοί αντιδραστήρες του Εθνικού Εργαστηρίου του Αϊντάχο έπρεπε να μεταφερθούν στο μουσείο επιστήμης και τεχνολογίας που είχε στηθεί ειδικά προς τιμήν τους. Και μεταφέρθηκαν!
Το ημερολόγιο έγραφε 16 Απριλίου 1956 όταν ένας γραμμικός επιταχυντής βαρέων ιόντων βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα «πέταλο», πονοκεφαλιάζοντας ακόμα περισσότερο τους μεταφορείς.
Ο περιβόητος Saturn V ήταν ο πύραυλος της NASA που κατασκευάστηκε ειδικά για τις ανάγκες της προσσελήνωσης, ως άλλη μια υποστηρικτική δομή του προγράμματος Apollo δηλαδή για την κατάκτηση του Διαστήματος. Πριν εκτοξευτεί για πρώτη φορά το 1967, ένα στατικό τμήμα του (που δεν προοριζόταν για πτήση) έπρεπε να μεταφερθεί την 1η Μαρτίου 1965 από το εργαστήριο που τον κατασκεύασε στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων της NASA στην Αλαμπάμα. Πάνω σε ρόδες, πάντα!
Ένας τεράστιος ηλεκτρομαγνήτης διέσχισε το 2013 τις ΗΠΑ, για να φτάσει από το Εθνικό Εργαστήριο του Υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ στο Λονγκ Άιλαντ (Νέα Υόρκη) σε άλλη ερευνητική δομή του αμερικανικού κράτους στο Ιλινόις, λίγο έξω από το Σικάγο.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
