«Μόνη επιλογή ο διάλογος με την Πιονγιάνγκ» τονίζει ο Γεργκ Φρίντριχ
Ο γερμανός ιστορικός Γεργκ Φρίντριχ εκτιμά ότι η διένεξη με τη Βόρεια Κορέα μπορεί να επιλυθεί μόνο με διπλωματικά μέσα. Την ίδια στιγμή, ο ιστορικός -βιβλίο του οποίου έχει κυκλοφορήσει και στην Ελλάδα με τίτλο «Η Γερμανία στις φλόγες» (Εκδόσεις Σόκολη)- είναι πεπεισμένος ότι δεν πρέπει να υπάρξει ένας γενικευμένος αφοπλισμός πυρηνικών διότι τότε θα κυριαρχήσουν στον κόσμο εκείνοι που έχουν ακόμα στα χέρια τους ατομικά όπλα.
«Ο πόλεμος του σήμερα και του αύριο θα γίνει με όπλα μαζικής καταστροφής. Ζητούμενο είναι να τον καθυστερήσουμε με κάθε μέσο. Δεν έχουμε καμία εναλλακτική λύση. Στην διένεξη με τη Β. Κορέα η μόνη επιλογή είναι ο διάλογος. Αν δεν μπορείς να νικήσεις τον εχθρό σου τότε πρέπει να συνομιλήσεις μαζί του. Μόνο έτσι θα μπορεί να αναβληθεί το αναπόφευκτο», αναφέρει ο ίδιος χαρακτηριστικά.
Θα υπάρχει πάντα κάποιος για να αποτρέψει μια πυρηνική σύρραξη;
Ο γερμανός ιστορικός είναι πεπεισμένος ότι μια πυρηνική καταστροφή είναι ζήτημα χρόνου. Αναφέρεται μάλιστα, σύμφωνα με δημοσίευμα της deutsche welle, στο παράδειγμα της κρίσης στη Κούβα, στις αρχές της δεκαετίας του ΄60, η οποία έφερε τον κόσμο στο χείλος ενός πυρηνικού πολέμου:
«Παρατηρήστε τους δύο κύριους αντιπάλους σε αυτή την αντιπαράθεση. Είναι ο Κιμ Γιονγκ Ουν και ο Ντόναλντ Τραμπ. Τι πιστεύετε ότι είναι ικανοί να κάνουν; Ένα παράδειγμα από το παρελθόν. Κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Κούβα όλοι οι σύμβουλοι του προέδρου Κένεντι, η τότε πολιτική ελίτ της χώρας, που περιλάμβανε τον αδελφό του προέδρου, Ρόμπερτ Κένεντι και τον υπ. Εξωτερικών Μακναμάρα, πίεζαν τον πρόεδρο να εξουδετερώσει με μια αεροπορική επίθεση τους σοβιετικούς πυραύλους που είχαν τοποθετηθεί στην Κούβα, στην αυλή των ΗΠΑ. Ήταν ο πρόεδρος Κένεντι, ο οποίος μόνος, με δική του πρωτοβουλία, βρήκε εν τέλει λύση με τη Μόσχα μέσω του διαλόγου. Ο ίδιος έλεγε στους συνεργάτες του ότι αυτό που του πρότειναν θα σήμαινε τον πυρηνικό όλεθρο για τις ΗΠΑ, μιας και οι Σοβιετικοί θα απαντούσαν σίγουρα με πυρηνικά εναντίον της Αμερικής. Τίθεται λοιπόν εύλογα το ερώτημα αν θα υπάρχει για πάντα ο σωστός άνθρωπος στις νευραλγικές αυτές θέσεις για να αποτρέψει μια καταστροφή. Είναι μάλλον απίθανο. Το πιθανότερο είναι ότι είμαστε τυχεροί και κερδίζουμε απλά χρόνο».
