Δύσκολες ώρες για τη Ζωή Κουρούκλη. Σαράντα μέρες μετά τον αδόκητο χαμό της πρώτης εξαδέλφης της Ζωής Λάσκαρη, η πολυβραβευμένη τραγουδίστρια -η οποία τον τελευταίο χρόνο ταλαιπωρείται από σοβαρότατο πρόβλημα υγείας- νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου σήμερα αναμένεται να χειρουργηθεί στο ισχίο.
Στο πλευρό της οι δύο κόρες της Κατερίνα και Ιρις, οι οποίες από την Παρασκευή το βράδυ, όταν συνέβη το ατύχημα της μητέρας τους, ζουν τον παραλογισμό του συστήματος! Υστερα από τέσσερις ώρες στα Επείγοντα η 80χρονη Ζωίτσα πήγε για ακτινογραφία, ενώ για 12 ολόκληρες ώρες παρέμενε ξαπλωμένη με σπασμένο γοφό σε κάποιο φορείο στην αίθουσα των επειγόντων περιστατικών.
Την επομένη η κόρη της Κατερίνα Κουρούκλη-Καλφοπούλου, με κείμενό της στο facebook, το οποίο είχε τον τίτλο «Ελληνικό Grey’s Αnatomy», περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο την… οδύσσεια ενός αρρώστου εν έτει 2017! «Ευαγγελισμός, Σάββατο 2 τα ξημερώματα. Οι άνθρωποι του ασθενοφόρου, οι τραυματιοφορείς, οι νοσοκόμες και οι γιατροί, νέοι και παλιοί, εξαιρετικά ευγενικοί, τρυφεροί και ανθρώπινοι, να βοηθήσουν όπου μπορούν. Μάθαμε από τον οδηγό του ασθενοφόρου ότι η Λάτση δώρισε 180 καινούργια ασθενοφόρα για όλη την Ελλάδα, σταγόνα στον ωκεανό, αλλά οι άνθρωποι αυτοί τα ΠΑΡΕΛΘΟΝ • Η Ζωή Λάσκαρη με την ξαδέρφη της Ζωή Κουρούκληπεριμένουν πώς και πώς» αναφέρει η Κατερίνα, η μία από τις δύο κόρες της 80χρονης Ζωίτσας και συνεχίζει: «Οι εγκαταστάσεις άθλιες, οι ουρές τεράστιες, το προσωπικό δεν επαρκεί. Φτάσαμε στις 2 τα ξημερώματα και κάναμε τελικά εισαγωγή στις 2 το μεσημέρι της Κυριακής. Δώδεκα ώρες αναμονή για τα πάντα, όλα τα φορεία σε μια αίθουσα… Στην αίθουσα αναμονής για τους συνοδούς οι θέσεις ελάχιστες γιατί κοιμόντουσαν 5-6 άστεγοι με την πραμάτεια τους. Γύρω μας ιστορίες καθημερινής δυστυχίας. Τραυματίες από ατυχήματα με μηχανάκια, μεθυσμένα 16χρονα με αλλόφρονες γονείς, νεαροί με σπασμένες μύτες και μαυρισμένα μάτια από καβγάδες, ασθενείς που είχαν μαζί τους όλη την οικογένεια, ηλικιωμένοι που δεν είχαν κανέναν, άτυχοι τουρίστες που προσπαθούσαν να συνεννοηθούν».
Οι περιγραφές ανατριχιάζουν και μόνο όσοι έχουν ζήσει την εμπειρία μιας εφημερίας σε δημόσιο νοσοκομείο μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς εννοεί… Στη συνέχεια αναφέρεται και στον άθλο των γιατρών που υπερβάλλουν εαυτούς. «Οι γιατροί σε 12ωρες βάρδιες, εξαντλημένοι αλλά, εκεί, να εξυπηρετήσουν. Κάποιοι το πρωί πια έτρεχαν μεταξύ χειρουργείων και επειγόντων περιστατικών, όταν τελικά ανεβήκαμε στο δωμάτιο, τίποτα δεν λειτουργούσε, τα μπουτόν για τις νοσοκόμες, τα κρεβάτια… Αν δεν έχεις αποκλειστική και είσαι μόνος σου βασίζεσαι στον συγγενή του απέναντι ή στην τύχη σου. Μας είπαν να κλείνουμε την πόρτα γιατί μέσα στους ορόφους κυκλοφορούν… περιστέρια και μπαίνουν μέσα στα δωμάτια. Μάλιστα! Περιστέρια! Ενα μάλιστα με τρόμαξε φτερουγίζοντας πάνω από το κεφάλι μου. Ελλάδα 2017. Φαντάζομαι ότι ο Ευαγγελισμός είναι πολυτέλεια μπροστά σε περιφερειακά νοσοκομεία… Τι να πει κανείς…»
