Ο Βέμπερ επιθυμεί σκληρότερες πολιτικές για το μεταναστευτικό, αναφέρει η ιταλική Corriere Della Sera
Με την υποψηφιότητα του Μάνφρεντ Βέμπερ ως υποψηφίου διαδόχου του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στην ηγεσία της Κομισιόν επιχειρείται η μετάλλαξη του ΕΛΚ σε μια συντηρητική δύναμη με σαφή προσανατολισμό προς τα δεξιά και ικανή να προσελκύσει τον αυξανόμενο αριθμό ευρωπαίων πολιτών που παρασύρεται από τις «σειρήνες της εθνικής κυριαρχίας» εκτιμά η ιταλική Corriere Della Sera.
Ο Βέμπερ επιθυμεί σκληρότερες πολιτικές για το μεταναστευτικό και αντιτίθεται στην πολυπολιτισμικότητα. Με αυτή την έννοια είναι ο ιδανικός υποψήφιος για να αποτελέσει μια γέφυρα για τη δεξιά που εκπροσωπεί ο Βίκτορ Όρμπαν, υποστηρίζει η ιταλική εφημερίδα
Η καγκελάριος Μέρκελ αποφάσισε να στηρίξει τον Βέμπερ, πρόεδρο της ΚΟ του ΕΛΚ, ως βασικό υποψήφιο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για τις ευρωεκλογές του 2019. Η απόφαση της Καγκελαρίου θέτει τον εκπρόσωπο του βαυαρικού CSU σε καλή θέση για να στοχεύσει στη διαδοχή του Ζαν Κλοντ Γιουνκερ στην ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η είδηση επιβεβαιώθηκε από αρκετές γερμανικές και ευρωπαϊκές πηγές, σύμφωνα με τις οποίες η απόφαση ελήφθη την Τρίτη στην καγκελαρία του Βερολίνου κατά τη διάρκεια τριμερούς συνάντησης μεταξύ της Μέρκελ, του Βέμπερ και του προέδρου του ΕΛΚ, Τζοτζεφ Ντάουλ.
Ο Βέμπερ θα ανακοινώσει την υποψηφιότητά του την Τετάρτη στις Βρυξέλλες, ενώπιον των βουλευτών της ΚΟ. Το ΕΛΚ θα επιλέξει τον υποψήφιο για τη μάχη της επόμενης άνοιξης στις 8 Νοεμβρίου, στο Ελσίνκι. Η εκλογή ενός Γερμανού στην προεδρία της Επιτροπής αποτελεί στρατηγικό στόχο για την Μέρκελ, η οποία παραιτήθηκε από την υποψηφιότητα του Γενς Βάιντμαν στη σύνοδο κορυφής της ΕΚΤ, επικεντρώνοντας όλες τις προσπάθειες της για την ηγεσία του εκτελεστικού οργάνου της ΕΕ. Αλλά η επιλογή του Βέμπερ δεν είναι ακριβώς αυτή που επιθυμεί πραγματικά η Καγκελάριος, η οποία θα ήθελε αντ’ αυτού να προωθήσει τον πιστό συνεργάτη της Πέτερ Αλτμάιερ, νυν υπουργό Οικονομίας, γράφει η ιταλική εφημερίδα και προσθέτει: Με αυτή την έννοια, επιβεβαιώνεται η πολιτική αποδυνάμωση της Μέρκελ, που δεν είναι πλέον σε θέση να επιβάλει την ατζέντα της και τα ονόματα που επιθυμεί.
