Σαφές μήνυμα ανατροπής έστειλε από τη Μαδρίτη ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας καθώς, όπως τόνισε από την αρχή της ομιλίας του στο συνέδριο των Podemos (Αγανακτισμένων), «τώρα πια δε ρωτάνε τον ΣΥΡΙΖΑ τι θα κάνει αν η κ. Μέρκελ του πει ”Όχι” στο σχέδιό του. Αλλά ρωτάνε την Καγκελάριο τΙ θα κάνει όταν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Podemos σχηματίσουν προοδευτικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα και στην Ισπανία και ακυρώσουν τη λιτότητα».
Δείχνοντας μ’ αυτό τον τρόπο τη στενή σχέση που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στις δύο πολιτικές δυνάμεις, παρουσίασε το τρίπτυχο μέσω του οποίου θα “ανασάνει η Ευρώπη τον αέρα της ανάπτυξης”:
Με Άμεσο τερματισμό της λιτότητας.
Με «Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για το Χρέος», για την οργανωμένη αναδιάρθρωση των χρεών της Ευρωζώνης. Ζητάμε ένα νέο Λονδίνο για το Χρέος. Η Γερμανία δεν έχει ούτε το ηθικό ούτε το ιστορικό δικαίωμα να αρνείται σήμερα στην Ευρώπη αυτό που η Ευρώπη με γενναιοδωρία και ενόραση της προσέφερε το 1953.
Με «Ευρωπαϊκό New Deal» δημοσίων επενδύσεων, αυτοτελή και ισχυρή ευρωπαϊκή χρηματοδότηση.
«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα δεχθεί καμία συμφωνία ερήμην του ελληνικού λαού»
Από την ισπανική πρωτεύουσα, επανέλαβε τη θέση πως “Ο ΣΥΡΙΖΑ δε πρόκειται να αποδεχτεί καμία συμφωνία ερήμην του ελληνικού λαού και ιδιαίτερα καμία συμφωνία, με το δημόσιο χρέος στο ράφι”, εξηγώντας ότι για τον λόγο αυτό, δεν θα δεχτεί και δεν θα δεσμευτεί σε προαπαιτούμενα περικοπών και λιτότητας, που ανατροφοδοτούν την υπερχρέωση. εισπραχθούν.
Σφυροκοπώντας την κυβέρνηση Σαμαρά και εκτός συνόρων, υπογράμμισε ότι “αντί να διαπραγματευτεί υποκύπτει στους όρους της τρόικας, μήπως και την πείσει να εκδώσει το εισιτήριο Βρυξέλλες-Αθήνα”, και ζήτησε εκλογές γιατί όπως είπε “θέλουμε ισχυρή εντολή διαπραγμάτευσης από τον ελληνικό λαό”.
«Λιτότητα ή αλληλεγγύη;»
Τέλος, ο κ. Τσίπρας διατύπωσε το δίλημμα που αφορά τις χώρες του Νότου και διερωτήθηκε: “θα μείνουμε υποταγμένοι στην λογική του χρηματοπιστωτικού κέρδους; Ή θα θέσουμε την οικονομία, την πολιτική και τους θεσμούς στην υπηρεσία της κοινωνίας; Θα παραμείνουμε δεμένοι στην θηλιά της καταστροφικής λιτότητας και των δημοσιονομικών περιορισμών; Ή θα διεκδικήσουμε όλοι μαζί ένα μέλλον δικαιοσύνης και αλληλεγγύης;”.
