Τηλεμεταφορά, μανδύες αορατότητας, ταξίδι στο χωρο-χρόνο… όλα αυτά θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα μέσα στις επόμενες δεκαετίες.
Για την ακρίβεια το ταξίδι στο χρόνο μπορεί να είναι εφικτό μέχρι το 2100, ενώ η τηλεμεταφορά να αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο ήδη από το 2080.
Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν επιστήμονες από το Imperial College London και το πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.
«Το καλό με την τηλεμεταφορά είναι ότι δεν υπάρχει θεμελιώδης νόμος που να μας λέει ότι δε μπορεί να γίνει και με την τεχνική και τεχνολογική πρόοδο, θα υπολόγιζα ότι θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα μέχρι το 2080» δήλωσε η Dr. Mary Jacquiline Romero από τη Σχολή Φυσικής και Αστρονομίας του πανεπιστημίου της Γλασκώβης. «Η τηλεμεταφορά ενός προσώπου, άτομο προς άτομο, θα είναι πολύ δύσκολη, ωστόσο οι εξελίξεις στη χημεία ή τη μοριακή βιολογία θα μπορέσουν να μας επιτρέψουν να το κάνουμε πιο γρήγορα. Δεν υπάρχει θεμελιώδης νόμος που να την “απαγορεύει”» πρόσθεσε η ίδια.
Από την πλευρά του ο Colin Stuart, συγγραφέας του βιβλίου «The Big Questions in Science» σημείωσε, ότι το ταξίδι στο χρόνο –στο μέλλον- έχει ήδη επιτευχθεί, ωστόσο σε μικροσκοπικά ποσά.
«Το ταξίδι στο μέλλον έχει ήδη γίνει, όμως σε ελάχιστες ποσότητες. Το ρεκόρ είναι 0,02 δευτερόλεπτα και έχει τεθεί από τον κοσμοναύτη Sergei Krikalev. Κι ενώ αυτό δεν ακούγεται τόσο εντυπωσιακό, ωστόσο δείχνει ότι το ταξίδι στο χρόνο, στο μέλλον, είναι εφικτό» υποστήριξε ακόμη. «Αν ταξιδεύατε μέσα στο χώρο στο 10% της ταχύτητας του φωτός για έξι μήνες, στη Γη θα είχαν περάσει έξι μήνες και μία ημέρα. Θα είχατε ταξιδέψει μια μέρα στο μέλλον. Αν ταξιδεύατε για 10 χρόνια σε αυτήν την ταχύτητα, θα είχατε καταφέρει να ταξιδέψετε σχεδόν τρεις εβδομάδες στο μέλλον. Θα έλεγα ότι μέχρι το 2100 είναι ένα αισιόδοξο χρονοδιάγραμμα για το ταξίδι στο μέλλον».
Για τον καθηγητή Πειραματικής Φυσικής Στερεάς Κατάστασης, Chris Phillips, από το πανεπιστήμιο Imperial College του Λονδίνου, οι μανδύες αορατότητας –όπως αυτοί στις ταινίες Χάρι Πότερ- θα μπορούσαν να είναι «απολύτως εφικτοί» μέσα στα επόμενα 10-20 χρόνια.
«Ένας τρόπος για να δημιουργήσει κανείς έναν τέτοιο μανδύα, είναι να χρησιμοποιήσει προσαρμοστικό καμουφλάζ, με τη λήψη ενός φιλμ του φόντου ενός αντικειμένου ή ατόμου και την προβολή του στο μπροστινό μέρος, για να δώσει την ψευδαίσθηση της διαφυγής» εξήγησε ο ίδιος.
