Συνεχίζουν να χτυπούν δυνατά τα τύμπανα ενός επαπειλούμενου πολέμου, αλλά αυστηρές και με ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση μοιάζουν οι δηλώσεις του Κρεμλίνου, σύμφωνα με τον ανταποκριτή του Οpen στη Μόσχα, Θανάση Αυγερινό.
Ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Ρώσου προέδρου, Βλαντίμιρ Πούτιν, ο κ. Κόζακ, είπε ότι η ενδεχόμενη έναρξη εχθροπραξιών από την Ουκρανία θα σημάνει την αρχή του τέλους της Ουκρανίας. Αναλόγως της έκτασης της σύγκρουσης, είπε ο κύριος Κόζακ, η Ρωσία θα είναι αναγκασμένη να εμπλακεί για να προστατεύσει τους πολίτες.
Υπενθυμίζεται ότι 600.000 άνθρωποι από τις δύο αυτές δημοκρατίες, τις αποσχισθείσες de facto στην Ανατολική Ουκρανία έχουν ρωσικά πλέον διαβατήρια. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο κύριος Κόζακ είπε ότι αυτές οι αναλύσεις γίνονται εντός Ουκρανίας -και είναι αλήθεια- και συμμερίζεται και ο ίδιος αυτά τα συμπεράσματα, αφού όπως είπε «θα είναι σαν να πυροβολείς το πόδι σου».
Από την άλλη μεριά με ίδια όσο γίνεται αυτοπεποίθηση προσπαθεί να απαντήσει και η ουκρανική ηγεσία και να περάσει το μήνυμα ο πρόεδρος Ζελένσκι ότι έχει μεγάλη υποστήριξη από πλευράς Δύσης και ειδικά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αυτό σημαίνουν οι συναντήσεις με εκπροσώπους του ΝΑΤΟ και η επίσκεψη στο υποτιθέμενο μέτωπο με τους πολιτοφύλακες της ανατολικής Ουκρανίας. Γιατί δεν είναι ένα κανονικό μέτωπο είναι ένα μέτωπο ενός εμφυλίου πολέμου στην πραγματικότητα.
Η Μόσχα λέει και ξεκαθαρίζει αυτές τις θέσεις με όλους τους συνομιλητές της και ο Πούτιν φαίνεται πως είπε τα ίδια στην καγκελάριο Μέρκελ όταν συνομίλησαν. «Ίσως αυτή η σταθερότητα στις ρωσικές θέσεις να μην είναι μια πολιτική, επικοινωνιακή και διπλωματική τακτική, αλλά και ένα πρώτο συμπέρασμα από τη στάθμιση του αντιπάλου, από το γεγονός δηλαδή ότι η Ουκρανία όπως έχει δείξει δεν μπορεί να αντισταθεί στρατιωτικά σε περίπτωση μιας πραγματικής σύγκρουσης.
Όσο και αν έχει «ντοπάρει» τον πληθυσμό αυτός ο νέος εθνικισμός που εμφανίστηκε τόσο έντονα μετά το 2014, οι συγγενείς, οι μανάδες, οι πατεράδες και οι παππούδες των ανθρώπων που θα πολεμήσουν θα λένε κάτι διαφορετικό από αυτό που ενδεχομένως λένε οι νέοι άνθρωποι», αναφέρει ο Θανάσης Αυγερινός.
