Είναι από τις σκηνές εκείνες που σημαδεύουν το θυμικό ενός teenager, βλέποντας την τραγικότητα του γιου που έχει χάσει τη μητέρα του και υπόκειται στην πιο βασανιστική τιμωρία για την επιλογή του να πάει κόντρα στην τελευταία επιθυμία της.
Για έναν Έλληνα τα συναισθήματα που προκαλεί η σχέση του father Karras με τη μητέρα του στον «Εξορκιστή» είναι ακόμα πιο διαπεραστικά, αφού οι περισσότεροι διάλογοι είναι στα ελληνικά.
Ο Τζέισον Μίλερ υποδύεται τον Έλληνα ομογενή Ιησουίτη ψυχίατρο Ντάμιεν Κάρας, ο οποίος αναλαμβάνει να σώσει την ψυχή της 12χρονης δαιμονισμένης Ρέγκαν ΜακΝέλ (Λίντα Μπλερ).
Η γυναίκα που υποδύεται τη μητέρα του όμως ήταν μια πραγματική Ελληνίδα της ομογένειας, ονόματι Βασιλική Μαλλιαρού. Στους τίτλους τέλους της ταινίας διαβάζουμε το όνομα της ως Vasiliki Maliaros.
Το εντυπωσιακό είναι ότι δεν είχε καμία σχέση με υποκριτική, θέατρο ή κινηματογράφο. Πήρε το ρόλο εντελώς συγκυριακά, όταν ο σκηνοθέτης του φιλμ Ουίλιαμ Φρίντκιν, τη συνάντησε τυχαία σε ένα εστιατόριο της Νέας Υόρκης. Στο πρόσωπο της είδε προφανώς την καταλληλότερη μητέρα για τον ήρωα του, τον Πατέρα Καρρά – ρόλος ζωής για τον Μίλερ, ο οποίος πέθανε από οξύ έμφραγμα το 2001 σε ηλικία 62 ετών.
Σύμφωνα με το σενάριο, παρότι η υγεία της υπέργηρης γυναίκας ήταν ευάλωτη, ζούσε μόνη στο διαμέρισμα της. Ο γιος της προσπαθεί να την πείσει να μείνει σε κάποιο γηροκομείο, εκείνη όμως αρνείται. «Άκουσε Ντίμη, δεν πάω πουθενά. Αυτό είναι το σπίτι μου», του λέει χαρακτηριστικά, επαναλαμβάνοντας και στα αγγλικά.
Στο μπακράουντ ακούγεται σε τρανζίστορ η φωνή της Ρίτας Σακελλαρίου στο «Ιστορία μου, Αμαρτία μου», αλλά και του Γιάννη Καλατζή στο «Παραμυθάκι μου».
Η Μαλλιαρού είναι επιβλητική στην ερμηνεία της και σχεδόν σπαρακτική, στις δύο επόμενες σκηνές με τον γιο της, εντός του γηροκομείου πια. «Dimi, why you do this to me», του λέει, καθώς η επιθυμία της δεν έχει γίνει σεβαστή.
Εν τέλει, την τελευταία φορά που την επισκέπτεται στο ίδρυμα, απαρνείται το ίδιο της το παιδί. Ο πάτερ Κάρας έχει πάει να τη δει μαζί με το θείο του, τον οποίο υποδύεται ο Τίτος Βανδής. «Φύγε Ντίμη δεν είσαι παιδί μου…», είναι η στερνή ατάκα της μάνας προς τον γιο.
Λίγες ημέρες αργότερα η μητέρα Κάρα πεθαίνει κι αυτός, τσακισμένος ψυχολογικά από τις τύψεις, βλέπει εφιάλτες με την ηλικιωμένη γυναίκα. Αυτή την αδυναμία του θα εκμεταλλευτεί ο δαίμονας που έχει εισβάλλει στο όνομα της μικρής Ρέγκαν και θα τον εξαγκωνίσει από τη διαδικασία του εξορκισμού.
Η ξεδοντιασμένη γέρικη φωνή της στα χείλη της Λίντα Μπλερ, είναι μάλλον πιο τρομακτική και από τη φωνή του δαίμονα. Η μικρή μιλάει αρχικά στα αγγλικά και ακολούθως στα ελληνικά στον Ντάμιεν Κάρας, ο οποίος δεν αντέχει το ψυχολογικό βάρος και αποσύρεται από τον εξορκισμό, κατ’ εντολή του συνεργάτη του Πάτερ Λάνκεστερ Μέριν (Μαξ φον Σίντοφ).
