Οι πρώτες δημοσκοπήσεις του 2025 ήρθαν να μας θυμίσουν ότι τίποτα δεν αλλάζει (εκτός αν είναι για να γίνει ακόμα πιο… ίδιο). Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί το προβάδισμα, καταγράφοντας ποσοστά γύρω από το 31%, και έτσι φαίνεται να διατηρεί την πολιτική «συνήθεια» του τελευταίου καιρού, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να παραμένει ασταμάτητος στον τίτλο του πιο «καταλληλότερου» για πρωθυπουργός, με διαφορά 25,9% από τον δεύτερο, Νίκο Ανδρουλάκη.
Είναι μάλλον ανακουφιστικό για τον Μητσοτάκη να βλέπει την καταλληλότητα του για την πρωθυπουργία να έχει τόσο φανατικούς υποστηρικτές, αν σκεφτεί κανείς ότι το 2025 είναι μια χρονιά που η πολιτική σταθερότητα φαίνεται να είναι η πιο πολύτιμη αξία στη χώρα (και μπράβο μας, γιατί ποιος χρειάζεται κοινωνική και οικονομική σταθερότητα όταν έχουμε πολιτική, σωστά;).
Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας περάσει από τη διαχείριση κρίσεων σε… κρίση ηγεσίας, φαίνεται να έχει επανέλθει ελαφρώς, με μια μικρή βελτίωση που μοιάζει με την πρώτη θετική κίνηση ενός αθλητή που έχει ήδη χάσει το πρώτο σετ. Παρόλα αυτά, με τον Σωκράτη Φάμελλο στο τιμόνι, φαίνεται ότι η πτώση έχει σταματήσει, αλλά κανείς δεν είναι σίγουρος αν αυτό είναι το πρώτο βήμα για κάτι νέο ή απλά μια αμηχανία ανάμεσα στην «εμπιστοσύνη» και το «πώς να εμπνεύσουμε κάτι που να μας εμπνέει κι εμάς».
Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, διατηρεί τη… σταθερότητα του στην απογοήτευση με ποσοστά γύρω από το 13%, σαν να είναι το πολιτικό equivalent του παραδοσιακού συνήθους ύπνου των Ελλήνων τον Ιανουάριο: «Είναι κάτι που κάνουμε χωρίς να ρωτάμε αν το θέλουμε».
Η άνοδος άλλων μικρότερων κομμάτων, όπως η Φωνή Λογικής και η Πλεύση Ελευθερίας, μας θυμίζει ότι οι ψηφοφόροι αναζητούν πάντα έναν εναλλακτικό δρόμο. Μήπως σε λίγο καιρό θα ψάχνουν και για εναλλακτική σημαία; Αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει πραγματική ζήτηση για κάτι διαφορετικό ή αν αυτό είναι απλώς ένα trend για τους πιο «εκπαιδευμένους» πολιτικά.
Το πιο ενδιαφέρον πάντως είναι το ποσοστό των αναποφάσιστων (12,6%!), το οποίο αποτελεί το απόλυτο σύμβολο της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας. Έτσι, τα πάντα παραμένουν ανοιχτά (ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται), με το ποσοστό των πολιτών που ζητούν «σταθερότητα» να επιβεβαιώνει ότι όποιος περιμένει ανατροπή μάλλον διασκεδάζει με το απόλυτο παιχνίδι της αβεβαιότητας.
Συνολικά, η ΝΔ μοιάζει να παραμένει σε τροχιά κυριαρχίας, έχοντας καταφέρει να αξιοποιήσει την πολιτική σταθερότητα, αλλά η ουσία παραμένει ότι και το 2025 παραμένει μια χρονιά γεμάτη ερωτήματα: Από τη μία, ποιο είναι το επόμενο βήμα μετά την κυριαρχία; Από την άλλη, ποιο είναι το όραμα που θα μας βγάλει από την ατέρμονη πολιτική μας νάρκη;
Όπως λέει και η παροιμία: “Πολιτική σταθερότητα, καλή και ωραία, αλλά για πόσο;” 😉
