Η ελληνική ιστορία είναι γεμάτη μοναδικά γεγονότα, αλλά υπάρχει ένα που ξεπερνά κάθε φαντασία: ένα κενό 13 ημερών στα ληξιαρχεία μας.

Είναι μια εκπληκτική αλήθεια: Όσο κι αν ψάξετε τα αρχεία του ελληνικού κράτους, δεν θα βρείτε ούτε έναν Έλληνα ή Ελληνίδα με επίσημη ημερομηνία γέννησης μεταξύ 16 και 28 Φεβρουαρίου του 1923.

Πώς είναι δυνατόν να μην υπήρξε καμία γέννα σε μια ολόκληρη 13ήμερη περίοδο; Η απάντηση δεν βρίσκεται στη δημογραφία, αλλά στην… αστρονομία και σε μια καθυστερημένη κυβερνητική απόφαση.

Το Μεγάλο Άλμα στον Χρόνο

Ο λόγος για αυτό το ιστορικό χάσμα είναι η αλλαγή από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο.

Μέχρι το 1923, η Ελλάδα, όπως και πολλές Ορθόδοξες χώρες, ακολουθούσε το Ιουλιανό Ημερολόγιο (γνωστό ως Παλαιό), το οποίο είχε θεσπιστεί από τον Ιούλιο Καίσαρα το 44 π.Χ. Ωστόσο, αυτό το σύστημα παρουσίαζε μια μικρή αλλά σωρευτική απόκλιση από τον πραγματικό ηλιακό χρόνο.

Όταν ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ’ εισήγαγε το ακριβέστερο Γρηγοριανό (Νέο) Ημερολόγιο το 1582, η απόκλιση ήταν 10 ημέρες. Επειδή η Ελλάδα άργησε να υιοθετήσει τη μεταρρύθμιση, μέχρι το 1923 η διαφορά είχε μεγαλώσει: το Παλαιό Ημερολόγιο είχε μείνει πίσω κατά 13 ολόκληρες ημέρες.

Η 16η Φεβρουαρίου έγινε… 1η Μαρτίου

Για να εναρμονιστεί με τον υπόλοιπο κόσμο, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να γεφυρώσει αυτό το χάσμα μονομιάς.

Με σχετικό νομοθετικό διάταγμα, ορίστηκε ότι:

Η 16η Φεβρουαρίου 1923 (σύμφωνα με το παλαιό Ιουλιανό) θα ήταν η τελευταία ημέρα.

Η αμέσως επόμενη ημέρα θα θεωρούνταν πλέον 1η Μαρτίου 1923 (σύμφωνα με το νέο Γρηγοριανό).

Αυτό σήμαινε ότι οι ημέρες 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27 και 28 Φεβρουαρίου 1923 δεν υπήρξαν ποτέ στο επίσημο ημερολόγιο του ελληνικού κράτους.

Αν λοιπόν ψάχνετε για κάποιον που γεννήθηκε στην Ελλάδα μεταξύ εκείνων των ημερομηνιών, να είστε βέβαιοι: Θα βρείτε γεννημένους στις 15 Φεβρουαρίου και μετά στις 1η Μαρτίου. Το ενδιάμεσο διάστημα είναι απλά… μια ιστορική, απολύτως αληθινή, χαμένη περίοδος.