Ας μιλήσουμε ανοιχτά. Αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν αύριο το πρωί να πατήσουν το κουμπί και να ξεκινήσουν βομβαρδισμούς στο Ιράν, στρατιωτικά θα κάνουν περίπατο. Τα αμερικανικά μαχητικά και βομβαρδιστικά έχουν άνετα τη δύναμη να κάνουν σκόνη τις πυρηνικές εγκαταστάσεις, να διαλύσουν τις βάσεις πυραύλων και να κόψουν τον βήχα στους Φρουρούς της Επανάστασης μέσα σε λίγες μέρες. Σε καθαρά τακτικό επίπεδο, η νίκη είναι στο τσεπάκι τους.
Αλλά εδώ είναι το μεγάλο «αλλά». Το πρόβλημα δεν είναι το πώς θα ρίξεις τις βόμβες, αλλά το τι ξημερώνει την επόμενη μέρα. Όπως εξηγεί ο Dr. Andrew Latham σε πρόσφατη ανάλυσή του, μια τέτοια κίνηση θα άνοιγε ένα πραγματικό Κουτί της Πανδώρας, το οποίο κανείς δεν θα ξέρει πώς να κλείσει.
Το μπούμερανγκ των πυρηνικών
Οι Ιρανοί δεν χτίζουν τα εργοστάσιά τους από χαρτόνι. Έχουν μελετήσει καλά τι έπαθαν χώρες όπως το Ιράκ και η Λιβύη που έμειναν ανοχύρωτες. Ένα αμερικανικό χτύπημα θα καθυστερούσε σίγουρα το πυρηνικό τους πρόγραμμα, αλλά μάντεψε τι θα γινόταν μετά: το καθεστώς θα πείσμωνε. Εκεί που τώρα παίζουν το παιχνίδι της «καθυστέρησης», μετά από μια ευθεία επίθεση θα έβαζαν στο φουλ τις μηχανές για να φτιάξουν κανονικά πυρηνικά όπλα. Και φυσικά, θα έχτιζαν τα νέα τους εργαστήρια ακόμα πιο βαθιά μέσα στη γη.
Μια περιφερειακή «πυριτιδαποθήκη»
Αν νομίζετε ότι ο πόλεμος θα έμενε κλειδωμένος μόνο μέσα στα σύνορα του Ιράν, τα πράγματα είναι αλλιώς. Η Τεχεράνη έχει «πλοκάμια» παντού. Η Χεζμπολάχ θα σήκωνε τα όπλα, οι Χούθι θα έκαναν τη ζωή πατίνι στα καράβια και οι αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή θα γίνονταν καθημερινός στόχος. Ξαφνικά, οι Αμερικανοί θα έπρεπε να βρίσκονται παντού για να προστατέψουν τους συμμάχους τους, ξεχειλώνοντας επικίνδυνα τις στρατιωτικές τους δυνάμεις.
Τι θα γίνει με την τσέπη μας; Ο εφιάλτης του πετρελαίου
Εδώ μπαίνει το ζουμί που καίει εμάς. Μια σπίθα στα Στενά του Ορμούζ –από όπου περνάει ένα τεράστιο κομμάτι του παγκόσμιου πετρελαίου– φτάνει για να στείλει τις τιμές στον Θεό. Φανταστείτε τον πληθωρισμό να χτυπάει πάλι κόκκινο και την ακρίβεια να γονατίζει τον πλανήτη. Ποιοι θα έτριβαν τα χέρια τους με κάτι τέτοιο; Οι άλλοι παραγωγοί ενέργειας και φυσικά η Ρωσία, που θα πουλούσε το δικό της πετρέλαιο για χρυσάφι.
Το μεγάλο δώρο σε Κίνα και Ρωσία
Ενώ η Αμερική θα έχει κολλήσει στον βάλτο της Μέσης Ανατολής, στέλνοντας αεροπλανοφόρα και καίγοντας δισεκατομμύρια, η Κίνα και η Ρωσία θα κάνουν ανενόχλητες τη δουλειά τους. Ο πραγματικά μεγάλος στρατηγικός αντίπαλος των ΗΠΑ δεν είναι το Ιράν, είναι η Κίνα. Και ένας πόλεμος στη Μέση Ανατολή, απλώς θα ρουφούσε χρόνο, χρήμα και όπλα από εκεί που πραγματικά χρειάζονται.
Το ζύγι δεν βγαίνει
Τελικά, αξίζει τον κόπο; Σύμφωνα με την ανάλυση, όχι. Το να βομβαρδίσεις το Ιράν λύνει ένα άμεσο πρόβλημα (για λίγο), αλλά σου φορτώνει δέκα χειρότερα. Σε βάζει σε έναν κυκεώνα αντιποίνων, ζορίζει αφόρητα την παγκόσμια οικονομία και σε αποδυναμώνει απέναντι στους πραγματικά μεγάλους “παίκτες” του πλανήτη. Μερικές φορές, το να κερδίσεις την πρώτη μάχη είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να χάσεις τον πόλεμο.
