Μια εντελώς διαφορετική εικόνα από αυτή που έχουμε συνηθίσει

Ειλικρινά τώρα, όταν ακούς τη λέξη «Ιράν» σήμερα, τι σου έρχεται στο μυαλό; Σίγουρα κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που πρόκειται να διαβάσεις (και να δεις) παρακάτω. Γυρνάμε τον χρόνο πίσω, κάπου στη δεκαετία του 1970, όταν στο τιμόνι της χώρας βρισκόταν ο Σάχης. Η ζωή εκείνη την εποχή έμοιαζε σαν να ανήκει σε άλλο σύμπαν σε σχέση με το σημερινό αυστηρό καθεστώς.

Οι γυναίκες στα γήπεδα και στα πανεπιστήμια

Ξέχνα τις μαντίλες και τους περιορισμούς που βλέπουμε σήμερα στα δελτία ειδήσεων. Στο Ιράν του ’70, οι γυναίκες όχι απλά έβγαιναν ελεύθερα, αλλά έπαιζαν μέχρι και ποδόσφαιρο Ήταν μια εποχή τεράστιας αλλαγής, όπου παλιά ταμπού και προκαταλήψεις γκρεμίζονταν.

Μεγάλο ρόλο σε αυτό έπαιξε και η γυναίκα του Σάχη, η αυτοκράτειρα (Σαχμπανού) Φαράχ, η οποία είχε αναλάβει πάνω της ολόκληρους τομείς της κοινωνικής ζωής, τις τέχνες και τον πολιτισμό. Αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι τα νούμερα στην εκπαίδευση. Κρατήσου: Το 1975, στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, το 44% των αποφοίτων ιατρικής ήταν γυναίκες! Το ίδιο ίσχυε και στη φαρμακευτική (47%) αλλά και στην εκπαίδευση (55%). Μιλάμε για ποσοστά που την ίδια εποχή ζήλευαν πολλές δυτικές χώρες.

Φοιτητές του Εθνικού Πανεπιστημίου της Τεχεράνης λίγο πριν την επανάσταση

Κούρδισσες φοιτούν σε σχολείο στο Ιράν, δεκαετία του 1970

Πετρέλαιο, εργοστάσια και… «σχολεία σε σκηνές»

Βέβαια, όλη αυτή η ανάπτυξη δεν έγινε από τον αέρα. Το πετρέλαιο έρεε άφθονο και έφερνε ζεστό χρήμα, το οποίο έριχναν στην ανάπτυξη. Χτίστηκαν εργοστάσια παραγωγής χάλυβα (με τη βοήθεια των Ρώσων μάλιστα, ανταλλάσσοντας φυσικό αέριο) και στήθηκαν μονάδες συναρμολόγησης αυτοκινήτων που κάλυπταν σχεδόν όλες τις ανάγκες της χώρας.

Μια μέρα στην παραλία, Ιράν, πριν από την Ισλαμική Επανάσταση, δεκαετία του 1970

Από την άλλη μεριά, το Ιράν είναι μια αχανής χώρα με χιλιάδες απομονωμένα χωριά και νομάδες στα βουνά. Πώς τους εκπαιδεύεις αυτούς; Επειδή οι φοιτητές των πόλεων δεν άντεχαν τη σκληρή ζωή στα βουνά, η λύση ήταν τα «σχολεία των λευκών σκηνών». Ειδικά εκπαιδευμένοι δάσκαλοι ταξίδευαν μαζί με τις νομαδικές φυλές, μαθαίνοντας γράμματα σε 70.000 παιδιά τον χρόνο. Έξυπνο και πρακτικό.

Iran, 1978.

Μια χώρα με βαριά ιστορία (και εξοπλισμό)

Παρά τη γρήγορη ανάπτυξη, οι Ιρανοί δεν ξεχνούσαν ποτέ την ιστορία τους. Η καρδιά τους χτυπούσε στην Περσέπολη, την αρχαία πρωτεύουσα που χτίστηκε το 520 π.Χ. και κάηκε αργότερα από τον Μέγα Αλέξανδρο. Μάλιστα το 1971 γιόρτασαν με κάθε επισημότητα τα 2.500 χρόνια της ιστορίας τους.

Όμως, επειδή ιστορικά το Ιράν είχε φάει πολλές επιδρομές λόγω στρατιωτικής αδυναμίας, ο Σάχης είχε βάλει σκοπό να φτιάξει έναν πανίσχυρο στρατό. Αγόραζε συνεχώς τα πιο σύγχρονα όπλα, σε σημείο που μέχρι και η Δύση είχε αρχίσει να ανησυχεί για τη στρατιωτική τους δύναμη

Δες το εντυπωσιακό βίντεο και βγάλε τα δικά σου συμπεράσματα για το πώς γυρίζει ο τροχός της ιστορίας…