Μιλάμε για πράγματα που κυριολεκτικά δεν τα χωράει ο ανθρώπινος νους. Το καθεστώς στο Ιράν έδειξε ξανά το πιο σκληρό και αδίστακτο πρόσωπό του, στέλνοντας στην αγχόνη ένα παλικάρι μόλις 19 χρονών. Ο Σαλέχ Μοχαμαντί, ένα ανερχόμενο αστέρι και μέλος της εθνικής ομάδας πάλης της χώρας, εκτελέστηκε χωρίς κανέναν ενδοιασμό, μαζί με άλλους δύο άνδρες, τον Μεχντί Γκασέμι και τον Σαΐντ Νταβουντί.

Το «έγκλημά» τους; Κατέβηκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν στις μεγάλες διαδηλώσεις του περασμένου Ιανουαρίου. Οι ιρανικές αρχές τούς φόρτωσαν τη δολοφονία δύο αστυνομικών και, για να δέσει το γλυκό, τους κατηγόρησαν ότι δούλευαν ως πράκτορες για λογαριασμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Μάλιστα, το επίσημο χαρτί της καταδίκης τους ανέφερε την εξωφρενική κατηγορία: «κήρυξη πολέμου κατά του Θεού».

Οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η Διεθνής Αμνηστία, χτυπάνε τον κώδωνα του κινδύνου και καταγγέλλουν ότι τα παιδιά αυτά πέρασαν πραγματικά μαρτύρια. Μιλάμε για φρικτά βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκαν μόνο και μόνο για να τους αποσπάσουν ψεύτικες ομολογίες. Φυσικά, δεν υπήρχε καν το δικαίωμα σε ανεξάρτητο δικηγόρο ή σε μια έστω στοιχειωδώς δίκαιη δίκη. Ήταν μια διαδικασία-παρωδία με προαποφασισμένο αποτέλεσμα. Η εκτέλεση έγινε τελικά πίσω από τις κλειστές πόρτες των κεντρικών φυλακών της «ιερής» πόλης Κομ, νότια της Τεχεράνης.

Όπως λένε οι ακτιβιστές –ανάμεσά τους και η Ιρανή αθλήτρια μαχητικών αθλημάτων, Νίμα Φαρ– αυτό δεν έχει καμία σχέση με δικαιοσύνη. Είναι μια ξεκάθαρη, ωμή πολιτική δολοφονία. Ο στόχος του καθεστώτος είναι ένας και μοναδικός: να σπείρει τον τρόμο στην κοινωνία και ειδικά στη νεολαία και τον αθλητικό κόσμο, για να μην τολμήσει κανείς να ξανασηκώσει κεφάλι.

Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε κάτι τέτοιο να συμβαίνει. Ακριβώς το ίδιο έργο είχαν ανεβάσει και το 2020, όταν εκτέλεσαν έναν άλλο σπουδαίο πρωταθλητή της πάλης, τον Ναβίντ Αφκάρι, επειδή είχε συμμετάσχει στις διαδηλώσεις του 2018.

Η οργή πλέον ξεχειλίζει και η μπάλα περνάει στους διεθνείς οργανισμούς. Πολλοί, μαζί και η Νίμα Φαρ, αναρωτιούνται ανοιχτά: Τι κάνουν η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η Παγκόσμια Ομοσπονδία Πάλης; Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουν τα λόγια και τη “σιωπηλή διπλωματία” και να ρίξουν βαριές καμπάνες στο Ιράν, ζητώντας την άμεση αποβολή του από τις παγκόσμιες αθλητικές διοργανώσεις μπας και γλιτώσουν κι άλλοι άνθρωποι;