Είναι να απορεί κανείς με το πώς λειτουργεί η παγκόσμια οικονομία στις κρίσεις. Την ώρα που τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν μπλοκαρισμένα, προκαλώντας τεράστιο πονοκέφαλο στο παγκόσμιο εμπόριο, υπάρχει ένας μεγάλος κερδισμένος από όλη αυτή την ιστορία: η Ρωσία. Και τα νούμερα απλά ζαλίζουν.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έβγαλε στη φόρα το Γερμανορωσικό Εμπορικό Επιμελητήριο, η Μόσχα βάζει στην τσέπη περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ τον μήνα από εξαγωγές πετρελαίου, φυσικού αερίου και λιπασμάτων. Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου, Ματίας Σεπ, το είπε ξεκάθαρα: «Η Ρωσία είναι ο μεγάλος κερδισμένος του νέου πολέμου στη Μέση Ανατολή». Επειδή το Ορμούζ είναι κλειστό, οι Ρώσοι παίζουν μπάλα από άλλες διαδρομές και χτυπάνε «τζακ-ποτ».
Τα απίστευτα νούμερα πίσω από το πετρέλαιο
Για να καταλάβουμε τα μεγέθη, αρκεί να δούμε τον ρωσικό προϋπολογισμό. Οι Ρώσοι είχαν υπολογίσει τα έσοδά τους με την τιμή του βαρελιού γύρω στα 59 δολάρια. Με τις τιμές όμως να έχουν πάρει την ανηφόρα, η Μόσχα αναμένεται να βγάλει 50 δισεκατομμύρια δολάρια επιπλέον φέτος. Και φυσικά, αυτά τα λεφτά δεν μένουν στο συρτάρι, αλλά πηγαίνουν κατευθείαν για να χρηματοδοτήσουν τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Μάλιστα, υπάρχουν σενάρια (και ελπίδες από κάποιους στη Ρωσία) που θέλουν την τιμή να εκτοξεύεται στα 200 δολάρια το βαρέλι! Αν γίνει κάτι τέτοιο, μιλάμε για έσοδα μαμούθ που θα ξεπεράσουν τα 350 δισεκατομμύρια δολάρια.
Συναγερμός στο Λονδίνο
Την ίδια στιγμή που οι Ρώσοι μετράνε κέρδη, στη Βρετανία επικρατεί αναβρασμός. Στο Λονδίνο τρέχει μια πολύ κρίσιμη σύσκεψη υψηλόβαθμων στρατιωτικών για να δουν πώς θα ξεμπλέξουν το κουβάρι της ασφάλειας στα Στενά του Ορμούζ, όταν με το καλό τελειώσει ο πόλεμος. Το βασικό σενάριο που εξετάζεται είναι να στηθεί μια διεθνής ναυτική δύναμη που θα αναλάβει να προστατεύει τα εμπορικά καράβια που περνάνε από εκεί.
Μην περιμένετε όμως να δούμε πολεμικά πλοία να μπαίνουν άμεσα στην περιοχή. Όπως λένε οι αναλυτές, ο κίνδυνος από τους ιρανικούς πυραύλους και τα drones είναι τεράστιος αυτή τη στιγμή — είναι ρίσκο ακόμα και για το αμερικανικό ναυτικό. Γι’ αυτόν τον λόγο, η βρετανική κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ κρατάει χαμηλούς τόνους. Δεν θέλουν καμία άμεση στρατιωτική εμπλοκή, αλλά προτιμούν να το πάνε μέσω διεθνούς συνεργασίας και διπλωματίας.
