Εντάξει, ότι ο Παναθηναϊκός έχει ιστορία με τους προπονητές το ξέραμε. Αλλά αυτό που συμβαίνει με τον Ράφα Μπενίτεθ αρχίζει να μοιάζει πολύ με ένα έργο που έχουμε ξαναδεί — και όχι μόνο στη Λεωφόρο.
Μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό, το κλίμα στον σύλλογο έγινε βαρύ. Ο Ισπανός στη συνέντευξη Τύπου μιλούσε για «βελτίωση» και για την «ομάδα του μέλλοντος», αλλά η πραγματικότητα έχει άλλη γνώμη. Όταν ακούς ότι η διοίκηση έχει ήδη αρχίσει να ψάχνει για τον επόμενο προπονητή, καταλαβαίνεις ότι η κλεψύδρα δεν μετράει απλώς αντίστροφα — έχει ήδη σπάσει.
Μόλις δύο αγωνιστικές στα playoffs και ο άνθρωπος που ήρθε για το «μεγάλο πρότζεκτ» βρίσκεται ήδη με την πλάτη στον τοίχο. Το «50-50» που κυκλοφορεί στα αποδυτήρια για το αν θα ολοκληρώσει τη σεζόν; Στην ποδοσφαιρική γλώσσα αυτό μεταφράζεται συνήθως ως «αντίο σύντομα».
Το μοτίβο που επαναλαμβάνεται
Το θέμα, όμως, δεν αφορά μόνο τον Παναθηναϊκό. Αφορά τον ίδιο τον Μπενίτεθ. Αν ρίξεις μια ματιά στο βιογραφικό του από το 2019 και μετά, ο ίλιγγος είναι εγγυημένος. Θέλτα; Έφυγε πριν την ώρα του. Έβερτον; Ίδια ιστορία. Κίνα; Μια από τα ίδια. Ακόμα και σε κλαμπ-μαμούθ όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και η Ίντερ, μετά βίας έφτασε τους 25 αγώνες.
Ο Ράφα έχει αναπτύξει ένα μοτίβο που πλέον αναγνωρίζεται από μακριά: έρχεται με τύμπανα και διαλαλητές, ξεκινάει με μεγάλες υποσχέσεις, και πριν συμπληρωθεί ο χρόνος, ψάχνει την επόμενη πτήση.
Στον Παναθηναϊκό έχει φτάσει τις 179 μέρες και τους 37 αγώνες. Για τα δεδομένα του σύγχρονου Μπενίτεθ, αυτό το κάνει σχεδόν… παλαίμαχο στην ομάδα.
Κρίμα, γιατί μιλάμε για έναν προπονητή με πραγματικές κατακτήσεις στο παρελθόν. Το όνομά του ακόμα σημαίνει κάτι. Αλλά το ποδόσφαιρο δεν πληρώνει με δάφνες — πληρώνει με αποτελέσματα και σταθερότητα.
Αν δεν μπορείς να χτίσεις κάτι με διάρκεια, να αφήσεις κάποιο αποτύπωμα, τότε το μοτίβο θα σε ακολουθεί από σύλλογο σε σύλλογο. Και στον Παναθηναϊκό, όπως όλα δείχνουν, η υπομονή εξαντλήθηκε πριν καν σκεφτεί κανείς το καλοκαίρι.
