Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν τον πόνο στα Μακρίσια Ηλείας. Μια ολόκληρη γειτονιά, ένα ολόκληρο χωριό, κλαίει σήμερα τον μικρό Κωνσταντίνο Καούκη. Ένα παλικάρι μόλις 13 ετών, που έχασε τη ζωή του τόσο άδικα το απόγευμα της Τετάρτης, οδηγώντας ένα ηλεκτρικό πατίνι.
Σήμερα, φίλοι, συμμαθητές και συγγενείς του λένε το τελευταίο αντίο στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, κρατώντας λευκά μπαλόνια. Όμως, πίσω από τα δάκρυα, κρύβεται ένα τεράστιο «γιατί» και ένα σκληρό μάθημα για όλους μας.
Πώς συνέβη το μοιραίο
Όλα έγιναν σε κλάσματα δευτερολέπτου. Τα νέα στοιχεία που έρχονται στο φως δείχνουν πόσο εύκολα μπορεί να γίνει το κακό. Ο 13χρονος προσπαθούσε να ακολουθήσει έναν φίλο του που πήγαινε κι εκείνος μπροστά με πατίνι. Στην προσπάθειά του να περάσει μέσα από ένα στενό σημείο –ανάμεσα σε ένα παρκαρισμένο αμάξι και ένα αγροτικό που ερχόταν από το απέναντι ρεύμα– έχασε τον έλεγχο.
Το πατίνι καρφώθηκε στο μπροστινό δεξί μέρος του αγροτικού. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Ο πατέρας του παιδιού, που ήταν από τους πρώτους που έτρεξαν στο σημείο, βρέθηκε να ζει τον χειρότερο εφιάλτη κάθε γονιού, μένοντας δίπλα στο παιδί του μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο.
Ο κίνδυνος που υποτιμάμε: Πατίνια που «πετάνε» με 60 χλμ/ώρα
Εδώ είναι που πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Αυτά τα πατίνια δεν είναι απλά παιχνίδια. Σύμφωνα με μαρτυρίες, το συγκεκριμένο πατίνι μπορούσε να πιάσει μέχρι και 80 χλμ./ώρα! Ο πατέρας, προνοώντας, είχε βάλει κόφτη στα 60 χλμ./ώρα. Όμως ας το σκεφτούμε λιγάκι: 60 χλμ./ώρα για ένα μικρό παιδί, πάνω σε δυο μικρές ρόδες, χωρίς καμία προστασία, είναι ταχύτητα κανονικού δικύκλου. Είναι μια ωρολογιακή βόμβα στους δρόμους των χωριών και των πόλεών μας.
«Ήταν κλινικά νεκρός… κάναμε ΚΑΡΠΑ πάνω από μία ώρα»
Στο Κέντρο Υγείας Κρεστένων, γράφτηκε ο τραγικός επίλογος. Ο διευθυντής και γιατρός του παιδιού, Γιάννης Μιχόπουλος, που τον ήξερε από μωρό, λύγισε μιλώντας για τις προσπάθειές τους:
«Ήταν ένα παιδάκι που το γνώριζα από την ημέρα που γεννήθηκε… Είμαστε όλοι συγκλονισμένοι. Ήρθε με το ΕΚΑΒ κλινικά νεκρό. Είχε ήδη ξεκινήσει προσπάθειες ανάνηψης ένας νοσηλευτής στο σημείο. Του κάναμε ΚΑΡΠΑ για μία ώρα και ένα τέταρτο. Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να το επαναφέρουμε…»
Τα λόγια της μητέρας του Κωνσταντίνου κόβουν την ανάσα. Αποχαιρετώντας τον άγγελό της, έγραψε με πόνο ψυχής: «Μονάκριβε Κωνσταντίνε μου, σε πήρε ο Θεός στα 13 σου, καλό παράδεισο μικρέ μου άγγελε. Έγινες άγγελος αγάπη μου, δεν μπορώ να το πιστέψω, σε γέννησα και στα 13 σου σε πήρε ο Θεός…»
Όλη η γειτονιά είναι σε κατάσταση σοκ. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Παναγιώτης Γιαννιώτης, πρόεδρος της κοινότητας και φίλος της οικογένειας, τα παιδιά έπαιζαν εκείνη την ώρα στο δρόμο. «Είναι πολύ δύσκολο να πηγαίνει το παιδί σου βόλτα και να μη γυρνάει», παραδέχτηκε με φωνή «σπασμένη».
Ας είναι αυτό το τελευταίο παιδί που χάνεται τόσο άδικα στην άσφαλτο. Καλό ταξίδι, Κωνσταντίνε.





















