Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας πετάει για Ντόρτμουντ. Ας μη γελιόμαστε, γίνεται να κρατήσεις έναν τέτοιο παίκτη στην Ελλάδα; Όλοι εμείς, ανεξαρτήτως ομάδας, χαρήκαμε αυτόν τον μάγο της μπάλας, αλλά θα ήταν κρίμα κι άδικο να εγκλωβιστεί στα δικά μας στενά ποδοσφαιρικά όρια.
Η Μπορούσια Ντόρτμουντ είναι μόνιμος θαμώνας του Champions League, γεμίζει κάθε εβδομάδα το γήπεδό της και, κυρίως, αποτελεί το τέλειο «σκαλοπάτι» για τα απόλυτα μεγαθήρια της Ευρώπης. Όταν οι Γερμανοί σκάνε 30 εκατομμύρια ευρώ για πάρτη σου, σημαίνει ότι πιστεύουν πως στο μέλλον θα βγάλουν τα διπλά. Και στα 23 του, ο «Ντέλιας» μπορεί άνετα να τους δικαιώσει.
Γιατί δεν γινόταν να μείνει
Κακά τα ψέματα, τέτοιους παίκτες τους κρατάς μόνο αν το θέλουν οι ίδιοι – όπως έκανε πρόσφατα με την Εθνική. Αλλά όταν μιλάμε για μια πρόταση 30 εκατομμυρίων για την ομάδα και πάνω από 3 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για τον ίδιο τον παίκτη, πώς ακριβώς να πει το «όχι» ο ΠΑΟΚ; Αγωνιστικά και οικονομικά, το ταβάνι είχε ήδη τρυπήσει.
Ο Κωνσταντέλιας είναι ό,τι πιο σπουδαίο έχει βγάλει το ελληνικό ποδόσφαιρο εδώ και καμιά τριανταριά χρόνια. Έπαιζε με το χαμόγελο στα χείλη, χωρίς άγχος, λες και έκανε πλάκα στη γειτονιά του. Ο ΠΑΟΚ τον στήριξε, του έδωσε τα κλειδιά, αλλά το παραμύθι κάπου εδώ έπρεπε να τελειώσει. Κάποιοι ρομαντικοί ίσως ονειρεύονταν να βλέπουν τον Ντέλια και τον Καρέτσα να παίζουν μαζί στο Champions League κόντρα στον Τζόλη και τον Κουλιεράκη. Όμορφο σαν σκέψη, αλλά ουτοπικό.
Η οργή του κόσμου και οι ευθύνες του Σαββίδη
Εδώ, όμως, είναι που μπαίνει στο κάδρο ο Ιβάν Σαββίδης. Ο μέσος οπαδός δεν θα βάλει τα 30 εκατομμύρια της πώλησης στην τσέπη του για να χαρεί. Ο κόσμος βλέπει το παρελθόν και «βράζει». Δεν έχει ξεχάσει την αποχώρηση του πιο επιτυχημένου προπονητή της ομάδας, του Ράζβαν Λουτσέσκου, μετά από μια στραβή στο Κύπελλο και στο Europa League (άσχετα αν κι ο ίδιος ο Ρουμάνος είχε κάνει χοντρά λάθη πέρυσι).
Ο κόσμος θυμάται ότι έφυγαν ο Γιαννούλης και ο Τζόλης και ήρθαν δανεικοί τύπου Σίντκλεϊ και Μιτρίτσα. Θυμάται που πουλήθηκε ο Άκπομ πριν τα κρίσιμα ματς με την Κρασνοντάρ και χάθηκε το όνειρο των ομίλων του Champions League. Θυμάται ότι αντί για τον Κουλιεράκη, είδε τον Κόλεϊ (που κατέληξε στην Αραβία), τον Λόβρεν στη δύση της καριέρας του, τον Βιετέσκα και τον Μπακαγιόκο.
Από το ζήτω στο ανάθεμα, ένα τσιγάρο δρόμος
Κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο Ιβάν Σαββίδης δεν έριξε λεφτά. Αυτός έκανε τον ΠΑΟΚ μόνιμο διεκδικητή του τίτλου, αυτός επένδυσε στις Ακαδημίες που έβγαλαν αυτά τα ταλέντα. Θα ήταν τεράστια αχαριστία να μην του το αναγνωρίσει κανείς. Αλλά στο ποδόσφαιρο η αποθέωση από την οργή απέχουν ελάχιστα. Το έζησαν ο Βαρδινογιάννης και ο Κόκκαλης, το ζει τώρα κι ο Σαββίδης.
Το μεγαλύτερο λάθος του; Ότι άφησε άλλους να μιλάνε εξ ονόματός του. Όταν τα πράγματα ζορίζουν, πρέπει να βγαίνεις μπροστά, όχι να μιλάς με δελτία Τύπου. Το δεύτερο μεγάλο λάθος είναι οι υποδομές. Ο ΠΑΟΚ έμεινε πίσω σε γήπεδο και προπονητικό κέντρο. Ναι, δεν είναι εύκολο να βάλει κάποιος 150 χαρτιά από την τσέπη του στην Ελλάδα, αλλά αυτό έπρεπε να επικοινωνηθεί σωστά. Αντίθετα, μετά την έλευση Μυστακίδη και τις συζητήσεις για τη Νέα Τούμπα, τα πράγματα μπερδεύτηκαν ακόμα περισσότερο.
Η πώληση του Κωνσταντέλια ήταν αναπόφευκτη. Το πόσο μοιραία θα αποδειχθεί για τη σχέση του Σαββίδη με τον κόσμο, μένει να φανεί. Τα στελέχη λένε ότι ο ΠΑΟΚ μπαίνει σε μια “νέα εποχή”, αλλά κανείς δεν ξέρει ακριβώς ποια είναι αυτή.
Υ.Γ. Ένας ρεαλιστής ΠΑΟΚτσής θα την καταπιεί την πώληση του «Ντέλια» στη Γερμανία. Αυτό που πραγματικά δεν θα αντέξει, είναι να τον δει κάποια στιγμή στο μέλλον να φοράει τη φανέλα κάποιας άλλης ελληνικής ομάδας…
