1η Σεπτεμβρίου 1990. Τελευταία μέρα των μεταγραφών, κι ένας δεκατρισήμισι χρονών πιτσιρικάς από τον Αμπελώνα Ηλείας δεν φαντάζεται καν τι πρόκειται να συμβεί. Το όνομά του; Γιώργος Καραγκούνης.
Όλα ξεκίνησαν στον Πύργο. Μετά από μια προπόνηση, ο πατέρας του, ο Θανάσης, πλησιάζει τον Χουάν Ραμόν Ρότσα. «Έχω ένα παιδί δεκατριών χρονών που ζει μόνο για τη μπάλα. Μπορείς να του ρίξεις μια ματιά;» του λέει. Ο Ρότσα στην αρχή υπέθεσε πως πρόκειται για τις συνηθισμένες υπερβολές ενός πατέρα. Όταν όμως είδε τον μικρό στο γήπεδο την επόμενη μέρα, έμεινε με το στόμα ανοιχτό.
Ο «Ινδιάνος» κράτησε την υπόσχεσή του και έφερε τον μικρό στην Παιανία. Στο δοκιμαστικό, ο Καραγκούνης κάνει οργιαστικά πράγματα: σκοράρει πέντε φορές, παίζοντας με μια πρωτόγνωρη ωριμότητα ανάμεσα στα άλλα παιδιά. Οι υπεύθυνοι της ακαδημίας παθαίνουν σοκ. «Αποκλείεται να είναι 13 αυτός, 18 χρονών άντρας είναι!» φωνάζουν.
Ο Πετρόπουλος και ο Κίτσιος αρνούνται να το πιστέψουν, ακόμα κι όταν βλέπουν το πιστοποιητικό γέννησης. Ο Ρότσα όμως δεν ήταν διατεθειμένος να αφήσει τέτοιο ταλέντο να χαθεί. Παίρνει την κατάσταση στα χέρια του, φτάνει χωρίς κανένα ραντεβού στα γραφεία της Motor Oil στο Σύνταγμα και απαιτεί να δει τον Βαρδή Βαρδινογιάννη.
Ο Βαρδής τον ακούει προσεκτικά. Πείθεται αμέσως και σηκώνει το τηλέφωνο: δίνει εντολή να ανοίξουν εκτάκτως τα γραφεία της ΠΑΕ την Κυριακή για να υπογραφεί το δελτίο του μικρού. Τέλη Αυγούστου, Κυριακή μέρα, τα γραφεία ανοίγουν. Όμως προκύπτει ένα απρόοπτο πρόβλημα: δεν υπάρχει κανένα φωτογραφείο ανοιχτό στην Αθήνα.
Η λύση δίνεται με τον πιο αυθεντικό τρόπο. Κατεβαίνουν στον σταθμό του Ηλεκτρικού στην Ομόνοια και βγάζουν τις πρώτες φωτογραφίες για το δελτίο στο αυτόματο μηχάνημα. Έτσι, ο πιτσιρικάς από την Ηλεία μπαίνει και επίσημα στην οικογένεια του Παναθηναϊκού.
Η συνέχεια ήταν ανάλογη. Η ομάδα νοικιάζει σπίτι στο Γαλάτσι για όλη την οικογένεια, εξασφαλίζει δουλειά στους γονείς στην Παιανία, ενώ ο Γιώργος γράφεται σε γυμνάσιο δίπλα στις εγκαταστάσεις για να συνδυάζει μαθήματα και προπονήσεις.
Αν εκείνο το πρωινό ο Ρότσα δεν είχε την επιμονή να μπει στο γραφείο του Βαρδινογιάννη, η ιστορία μπορεί να γραφόταν αλλιώς. Ο «Τυπάρας» του Τριφυλλιού μπορεί να μην υπήρχε ποτέ—παρά μόνο ως ένα μεγάλο ταλέντο από την Ηλεία, που κάποιοι τον πέρασαν για άντρα πριν καν ενηλικιωθεί.
