Αν παρακολουθεί κανείς ελληνική πολιτική μόνο από τα τηλεοπτικά παράθυρα, θα νομίζει ότι ο Κυριάκος Βελόπουλος κοιμάται και ξυπνάει με έναν και μοναδικό σκοπό: να γκρεμίσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αν όμως ρίξει μια ματιά στο τι συμβαίνει στην πράξη, θα διαπιστώσει ότι στην Ηρώδου Αττικού μάλλον ανάβουν λαμπάδα στο μπόι του προέδρου της Ελληνικής Λύσης.
Γιατί μπορεί οι ανοιχτές δηλώσεις στήριξης να κάνουν «τζιζ» στο εκλογικό του ακροατήριο, αλλά η τέχνη του να σφυρίζεις αδιάφορα στα δύσκολα ή να πετάς την μπάλα στην εξέδρα όποτε βολεύει το Μαξίμου, έχει αναχθεί σε επιστήμη. Το πράγμα, μάλιστα, έχει γίνει τόσο εξόφθαλμο που μέχρι και η «Καθημερινή» (διά της πένας του Βασίλη Νέδου) αναρωτήθηκε πρόσφατα με νόημα τι ακριβώς συμβαίνει και ο κ. Βελόπουλος βάζει τόσο απλόχερα πλάτη στους κυβερνητικούς χειρισμούς για το τουρκολιβυκό μνημόνιο και το περιβόητο καλώδιο.
Όταν στις 29 Οκτωβρίου ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφάνισε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ τον χάρτη με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης βγήκε στα κανάλια και παραλίγο να ζητήσει… πνευματικά δικαιώματα, πλέκοντας παράλληλα το εγκώμιο του πρωθυπουργού.
«Θεωρώ ότι ήταν επιβαλλόμενη η κίνηση του Μητσοτάκη», δήλωσε, σπεύδοντας φυσικά να υπενθυμίσει με τη γνωστή του μετριοφροσύνη ότι αυτός έδειχνε πρώτος εικόνες στη Βουλή το 2019-2020 και «τώρα το κάνουν και άλλοι». Και αφού αποφάνθηκε πως ο ΟΗΕ δεν μπορεί να κάνει και πολλά, κατέληξε στο αποθεωτικό: «Καλά έκανε ο πρωθυπουργός και το θέτει παντού». Γιατί, ως γνωστόν, άλλο πράγμα η εθνική συναίνεση και άλλο το να μοιράζεις απλόχερα πολιτικό χειροκρότημα στον υποτιθέμενο «μεγαλύτερο εχθρό» σου.
Η δημοσκοπική «κατρακύλα» και η σκούπα του Σαμαρά
Βέβαια, στην πολιτική τίποτα δεν είναι τζάμπα. Αυτή η βολική «συναίνεση» φαίνεται πως κοστίζει ακριβά στο ταμείο της κάλπης. Στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η Ελληνική Λύση έχει προσγειωθεί ανώμαλα στο 5,5% στην πρόθεση ψήφου, όταν μόλις πριν από οκτώ μήνες φιγουράριζε άνετα στο 8%.
Και τα δύσκολα δεν έχουν έρθει καν. Αυτό το 5,5% καταγράφεται πριν καν ανακοινωθεί επίσημα το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, το οποίο αναμένεται να λειτουργήσει ως «απορροφητική σκούπα» υψηλής ισχύος στα δεξιά της ΝΔ. Αν υπολογίσει κανείς ότι στις επόμενες εκλογές έρχονται με φόρα σαν «τρένα» ο Σαμαράς, η Αφροδίτη Λατινοπούλου, η ανανεωμένη «Νίκη», αλλά και ο Ηλίας Κασιδιάρης (αν τελικά του ανάψουν το πράσινο φως για συμμετοχή), ο χώρος γύρω από τον κ. Βελόπουλο στενεύει επικίνδυνα.
Τα «μαγικά» μαθηματικά στις Ανεξάρτητες Αρχές
Γιατί όμως τόση αλληλοεκτίμηση με την κυβέρνηση; Η απάντηση βρίσκεται στο όχι και τόσο μακρινό 2023. Τότε που η έρευνα για το σκάνδαλο των υποκλοπών βρισκόταν στο πιο κρίσιμο σημείο της και η κυβέρνηση έπρεπε πάση θυσία να αλλάξει τη σύνθεση της ΑΔΑΕ, αλλά και του ΕΣΡ.
Εκεί, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία και η Ελληνική Λύση πήγαν χέρι-χέρι, εφευρίσκοντας νέα μαθηματικά στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής. Το Σύνταγμα (άρθρο 101Α) ζητάει πλειοψηφία 3/5. Στα 27 μέλη της Διάσκεψης, τα 3/5 βγαίνουν ακριβώς 16,2 ψήφοι. Ενώ σύσσωμη η αντιπολίτευση και οι συνταγματολόγοι φώναζαν ότι το ελάχιστο όριο απαιτεί στρογγυλοποίηση προς τα πάνω (δηλαδή 17 ψήφους, αφού οι 16 αντιστοιχούν σε 59,25% και όχι 60%), η κυβερνητική πλειοψηφία μαζί με τον Βελόπουλο αποφάσισαν ότι το 16,2 στρογγυλοποιείται… προς τα κάτω! Έτσι, με 16 ψήφους «βγήκε η δουλειά».
Τα «δωράκια», το ΕΣΡ και η αισθητική
Εκείνη την περίοδο, βέβαια, είχε προκαλέσει αίσθηση η αποκάλυψη ότι πάνω από το κεφάλι του Κυριάκου Βελόπουλου κρεμόταν ένα πρόστιμο-μαμούθ ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ από το ΕΣΡ. Τελικά, όχι μόνο βοήθησε να αλλάξει η σύνθεση του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, αλλά μπήκε και… τόκος: τουλάχιστον τρία από τα νέα μέλη του ΕΣΡ αποτελούν επιλογές του ίδιου του Βελόπουλου, τα οποία πλέον συμμαχούν μια χαρά με την κυβέρνηση, μοιράζοντας πρόστιμα σε αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ για να κόβεται ο βήχας στις ενοχλητικές φωνές.
Μετά από όλα αυτά, εύλογα αναρωτιέται κανείς: μήπως τελικά αυτός που προσεύχεται περισσότερο από όλους να μπει ο Βελόπουλος στην επόμενη Βουλή είναι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Όχι βέβαια για να συγκυβερνήσουν επίσημα – άλλωστε, όσο κι αν θα το ήθελε ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, δεν ταιριάζει στην «αισθητική» του πρωθυπουργού.
Αλλά γιατί να χαλάσουν μια τόσο ωραία φιλία; Τα ανταλλάγματα, άλλωστε, είναι κάτι παραπάνω από γενναιόδωρα. Και μόνο που του χαρίστηκαν τα πρόστιμα από το ΕΣΡ, και μόνο που το κράτος κάνει τα στραβά μάτια επιτρέποντας να λειτουργούν 100% παράνομα τα δικά του ΜΜΕ (ο τηλεοπτικός σταθμός Alert, ραδιόφωνα κ.λπ., τα οποία ουσιαστικά ανήκουν σε αρχηγό κόμματος), αρκεί για να καταλάβει κανείς πώς ακριβώς λειτουργεί το «δούναι και λαβείν» ανάμεσα στους δύο άνδρες.
