Βαρύ τίμημα πλήρωσε η ελευθερία του λόγου στην Γαλλία μετά την επίθεση ενόπλων στο κτίριο σατυρικού περιοδικού στο Παρίσι.

Μεταξύ των 12 νεκρών ξεχωρίζουν τέσσερις εμβληματικοί δημοσιογράφοι οι οποίοι προκάλεσαν πολλές φορές ποικίλες αντιδράσεις πολιτικών και θρησκευτικών ηγετών.

Ο σκιτσογράφος με το ψευδώνυμο «Cabu» ήταν αρχισυντάκτης ύλης, ο «Charb» ήταν διευθυντής – και διευθυντής σύνταξης- της εφημερίδας,  ο Wolinski ήταν εμβληματική φυσιογνωμία στο χώρο του σκίτσου και ο σκιτσογράφος «Tignous» εξωτερικός συνεργάτης στο «Charlie Hebdo».

Τα πρώτα σκίτσα του 76χρονου Cabu δημοσιεύθηκαν το 1954 σε μια τοπική εφημερίδα ενώ για δύο χρόνια, την περίοδο, η καριέρα του συνεχίστηκε στο περιοδικό του στρατού Bled αλλά και στο Paris-Match. Αυτή η περίοδος σφράγισε τα έργα του καθώς τον μετέτρεψε σε αντιμιλιταριστή.

Ο Tignous ήταν 58 ετών και το πραγματικό του όνομα ήταν Βernard Velhac. Ήταν εξωτερικός συνεργάτης του γαλλικού περιοδικού ενώ στις συνεργασίες του περιλαμβάνονται τα σκίτσα που δημοσιεύσε στο αριστερό Marianne και το καυστικό Fluide Glacial.

Ο Georges Wolinski, ο οποίος υπέγραφε τα σκίτσα του με το επίθετό του, γεννήθηκε στην Τυνησία το 1932. Αρχικά επέλεξε την αρχιτεκτονική την οποία, όμως, γρήγορα εγκατέλειψε για να ξεκινήσει καριέρα ως σκιτσογράφος το 1960. Τα πρώτα έργα του με έντονο τον ερωτικό και τον πολιτικό χαρακτήρα δημοσιεύθηκαν τότε στο μηνιαίο περιοδικό Hara-Kiri. Τον Μάη του ’68 ο Wolinski ίδρυσε το σατιρικό περιοδικό L’Enragé με συνεργάτη τον Siné.

Σκίτσα του Wolinski δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς στη Libération, το περιοδικό Paris-Match, την L’Écho des savanes αλλά και το Charlie Hebdo, στο οποίο ήταν αρχισυντάκτης. Στο γαλλικό περιοδικό, στα γραφεία του οποίου δολοφονήθηκε από τους δύο ενόπλους, οι γελοιογραφίες του απέκτησαν την μορφή διαλόγου ανάμεσα σε δυο χαρακτήρες, έναν χοντρό, σίγουρο για τον εαυτό του και κυριαρχικό και έναν λεπτό με δειλή παρουσία, με τον διάλογο να ξεκινά πάντα με τη λέξη «Κύριε…».

Δείτε πως σχολιάζουν οι σκιτσογράφοι την εκτέλεση: