«Αυτά που λέγονται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι απίστευτα. Είναι στα όρια της λογικής και λέγονται από ανθρώπους που δε γνωρίζουν την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Ο κ. Σαμαράς είναι που κινδυνολογεί;», σημείωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας και υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ, Νίκος Δένδιας, μιλώντας σήμερα στο Βήμα FM.
«Έχουν την εντύπωση ότι είναι το κόμμα του 4% που λέει ό,τι θέλει; Δεν καταλαβαίνουν πως ό,τι λένε, αποκτά βαρύτητα; Έχουμε ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ που λέει ότι θα σκίσει μνημόνια, αλλά δεν μας λέει με ποιους όρους. Μας λέει επίσης ότι έχουν διαπραγματευτική θέση απέναντι στους Ευρωπαίους, αλλά δεν μας λέει ποια. Υπονοούν ότι θα πάρουμε μόνο και δεν θα δώσουμε, σαν να είναι αυτοί αφελείς και να περιμένουν τον κ. Τσίπρα. Και υπάρχει ένα άλλο κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ που οραματίζεται ότι από αυτούς θα ξεκινήσει η ευρωπαϊκή επανάσταση. Δεν είναι μικρό κομμάτι αυτό…», τόνισε ο κ. Δένδιας και συμπλήρωσε:
«Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να καταλάβει ότι είναι με το κράτος, με το νόμο, με την τάξη. Δεν είναι με το μπάχαλο. Μια ομάδα πανεπιστημιακού αμφιθεάτρου. Είναι κόμμα εξουσίας, πρέπει να εγγυάται την ασφάλεια και ηρεμία του Έλληνα πολίτη, τη ζωή του, την περιουσία και την τιμή του. Δεν είναι με τους μπαχαλάκηδες που καίνε την Αθήνα. Είναι καλό να αποδείξουμε ότι έχουμε αποκτήσει ωριμότητα και να μη γυρίσουμε πάλι σ’ αυτά. Να μιλάμε σοβαρά και να προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα, στο νόμο και στην τάξη».
Αναφερόμενος στο λόγο που η ΝΔ υπολείπεται του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, ο κ. Δένδιας παρατήρησε: «Γιατί δεν έχουμε πείσει αρκετούς ανθρώπους και αυτό συνιστά δική μας ευθύνη και καθήκον να το κάνουμε. (Τα παράπονα που ακούμε) πρώτο είναι η φορολογία και δεύτερο οι συντάξεις. Τα καταλαβαίνω και τα δύο, διότι πρώτον έχουμε επιβαρύνει υπερβολικά τα ακίνητα και δεύτερον, οι συνταξιούχοι και ιδίως οι άνθρωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας έχουν διατάξει τη ζωή τους. Έχουν μάθει να ζουν με έναν λογαριασμό, τον οποίο έχουν κάνει από την αρχή και τώρα ήρθαμε εμείς και τον διαταράξαμε βίαια, έστω και από ανάγκη, λόγω της φτώχειας μας. Αλλά καταλαβαίνω πάρα πολύ την οργή και τον πόνο τους».
