Η κόντρα με τον Ακη
Λίγες ημέρες πριν αποφυλακιστεί, το καλοκαίρι του 2016, βγαίνει προς τα έξω ένα επεισόδιο που φέρεται να είχε με τον πρώην υπουργό Ακη Τσοχατζόπουλο- μάλιστα ο Στεφανάκος φέρεται να έδειρε τον Ακη μπροστά στα μάτια σωφρονιστικών υπαλλήλων και συγκρατούμενων του. Ο ίδιος λίγες ημέρες αργότερα βγήκε και έδωσε τη δική του εκδοχή για το συμβάν λέγοντας χαρακτηριστικά: «Στη ΣΤ’, τη VIP -υποτίθεται- πτέρυγα, πέφτει διαρκώς το ρεύμα από τη χρήση των ανεμιστήρων το καλοκαίρι και των θερμοσυσσωρευτών τον χειμώνα.
Κι όταν κόβεται πάμε και σηκώνουμε τις ασφάλειες στον ηλεκτρικό πίνακα. Ετσι έγινε κι εκείνη την ώρα. Μόλις σήκωσε κάποιος τις ασφάλειες ο Ακης άρχισε να φωνάζει “θα μας κάψετε ζωντανούς όλους εδώ μέσα!” και διάφορα άλλα, αφού είναι γνωστός ο οξύθυμος και υπερβολικός χαρακτήρας του. Κι επειδή έχω μια καλή σχέση μαζί του, τον πλησίασα και του ζήτησα να ηρεμήσει. Η μια κουβέντα έφερε την άλλη και αγριέψαμε. Οταν διάβασα ότι τον χτύπησα, εξοργίστηκα. Δεν έχω εμπλακεί ποτέ σε τέτοιου είδους επεισόδια στα 9 χρόνια που είμαι στη φυλακή. Πόσο μάλλον όταν απέναντί μου βρίσκεται ένας άνθρωπος 77 ετών».
Δάκρυα στον Κορυδαλλό
Η είδηση της δολοφονίας του «Ντον» έσκασε σαν βόμβα στα κελιά των Φυλακών Κορυδαλλού. Πολλοί από τους παλιούς συγκρατούμενούς του βάζουν τα κλάματα. Δεν μπορούν να πιστέψουν ότι ο Βασίλης έχει πέσει νεκρός από τις σφαίρες του καλάσνικοφ που έστρεψε πάνω του ο πληρωμένος δολοφόνος του. Την ημέρα της κηδείας του, στην Α’ πτέρυγα όπου κρατούταν το μεγαλύτερο μέρος της ποινής του, οι κρατούμενοι συγκεντρώνονται και τηρούν ευλαβικά ενός λεπτού σιγή.
Δύο από αυτούς αναλαμβάνουν να εκφωνήσουν τον επικήδειο όπου μεταξύ άλλων τονίζουν: «Ο Βασίλης, για όσα χρόνια ήταν στην Α’ πτέρυγα, στο κελί 40, η πόρτα του ήταν πάντα ανοιχτή για όσους είχαν ανάγκη. Για να βοηθήσει όσους χρειαζόντουσαν χρήματα για δικηγόρους, όσους είχαν ανάγκη. Προσπάθησε να αλλάξει τις φυλακές, δεν κοίταζε την πάρτη του αλλά τον συγκρατούμενο. Είτε τον συμπαθούσες είτε όχι, είχε διαλέξει έναν καθαρό δρόμο και τον πήγε μέχρι τέλους ευθεία. Είχε δικό του κώδικα αξιών, είχε δικές του αρχές, ήταν ιδιαίτερος. Οι λέξεις είναι φτωχές. Δεν θα τον ξεχάσουμε. Ο θάνατος δεν τον κέρδισε. Ο θάνατος κερδίζει μόνο όταν τον ξεχνάς. Κι εμείς δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ».
Η πόρτα του στο κελί 40 ήταν πάντα ανοιχτή, λένε οι πρώην συγκρατούμενοί του στις Φυλακές Κορυδαλλού
ΟΙ ΕΡΕΥΝΕΣΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
