Τό κρίσιμο 1973
Τά πληθωριστικά φαινόμενα πού εἶχαν ἐμφανισθεῖ ἀπό τό 1964 καί ἔπειτα διεθνῶς, εἶχαν ἀναγκάσει ἤδη τόν Φεβρουάριο τοῦ 1968 τήν Δανία νά καθηλώση ἐπί 10 μῆνες μισθούς καί τιμές ὅλων τῶν ἀγαθῶν.
Εἶχαν ἐπίσης ἐξαναγκάσει τήν Μ. Βρεταννία τόν Μάρτιο τοῦ 1968 νά παγώση τίς ἀποδοχές τῶν ἐργαζομένων, νά ἐλέγξη τίς τιμές καί νά ἐπιβάλη νέους φόρους.
Τό 1971, οἱ Η.Π.Α. ἐξαναγκάσθηκαν νά ἐπιβάλουν πλῆρες πάγωμα τιμῶν καί εἰδοδημάτων.
Καί ὅμως! Μέσα σέ αὐτό τό διεθνές πληθωριστικό κλίμα, ἡ Ἑλλάς διετήρησε τόν χαμηλότερο τιμάριθμο στόν κόσμο, ὅπως εἴδαμε. Καί διατήρησε ἀδιάπτωτα τήν πρωτιά ἀπό τό 1967 μέχρι καί τόν Φεβρουάριο τοῦ 1972. (Ο.Ο.Σ.Α.
«Main Economic Indicators» τεῦχος Ἀπριλίου 1972).
Βασική ἐπιτυχία στήν ἀντιπληθωριστική πολιτική τῆς Ἑλλάδος εἶχε καί τό Ν.Δ. 918/1971 «περί ἐλέγχου τῶν τιμῶν». Ἐπρόκειτο γιά μέτρο προσαρμογῆς τιμῶν καί ἀγαθῶν, πολύ πιό ἤπιο ἀπό ἐκεῖνο πού ἔλαβαν οἱ ὑπόλοιπες χῶρες. Αὐτό συμπληρώθηκε ἀργότερα καί μέ τό Ν.Δ. 1349/1973.
To 1972, ὁ διεθνής πληθωρισμός ἐκτοξεύθηκε ακόμη περισσότερο.
Ἡ Ἑλλάς δέν μποροῦσε νά μείνη ἀνεπηρέαστη, κυρίως τό τελευταῖο τρίμηνό του ἔτους: Ἔτσι, ὁ τιμάριθμος ἀπό 3% τό 1971, ἀνέβηκε στό 4,3% τό 1972.
Τό ἀνωτέρω ὑπῆρξε καί πάλι μεγάλο ἐπίτευγμα διεθνῶς: Ἡ Ἑλλάς κατετάγη καί γιά τό 1972, στήν δεύτερη θέσι παγκοσμίως -μετά τίς Η.Π.Α.- σέ χαμηλό τιμάριθμο.
(Ἔκθεσις Δ/τοῦ Τραπέζης Ἑλλάδος γιά τό 1972, σελ. 66 καί 72. Ἐπίσης Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος «Ἕλλ. Οἰκονομία γιά τό 1972» σελ. 66 καί 70. Οἱ Η.Π.Α. ἦλθαν πρώτες διότι πέτυχαν 3,3%).
Λόγω τῆς διεθνοῦς κρίσεως, ἡ Κυβέρνησις Γ. Παπαδοπούλου ἔλαβε ἀμέσως δυό δέσμες ἀντιπληθωριστικῶν μέτρων: Τήν πρώτη στίς 24 Δεκεμβρίου 1972 καί τήν δεύτερη στίς 21 Μαρτίου 1973. (Ν. Μακαρέζου «Ἡ οἰκονομία τῆς Ἑλλάδος» σελ. 248 – 252).
Τό 1973 ξέσπασε ἡ πετρελαϊκή κρίσις καί ὁδήγησε σέ τετραπλασιασμό τῆς τιμῆς τοῦ πετρελαίου καί σέ διεθνῆ νομισματική θύελλα.
Ἀφοῦ ἡ Ἑλλάς ἦταν συνδεδεμένη μέ τό δολλάριο (κύριο ὑπεύθυνό της διεθνοῦς νομισματικῆς θυέλλης), ἦταν εὔλογο νά γίνουν ἀνατιμήσεις.
Καί ὅμως, τά μέτρα θωρακίσεως τῆς Κυβερνήσεως Γ. Παπαδοπούλου, ἐξασφάλισαν τήν πιό ἤπια διεθνῶς κίνησι τοῦ τιμαρίθμου:
Ὁ Ο.Ο.Σ.Α. στό τεῦχος Ἰουλίου 1973 τοῦ «Main Economic Indicators», συνεπέρανε ὅτι ἡ Ἑλλάς κατεῖχε καί πάλι τήν πρώτη θέσι διεθνῶς σέ χαμηλό τιμάριθμο γιά ὅλο τό πρῶτο τρίμηνο του 1973!
Ὁ Gordon Tether, ἀναφερόμενος στήν Ἑλλάδα στό φύλλο τῆς 14 Ἀπριλίου 1973 τῶν «Financial Times», ἔγραφε:
«…Ἡ χώρα αὐτή, ἐσημείωσε προσφάτως τό καλλίτερο ἀντιπληθωριστικό ἐπίτευγμα ἔναντι ὁποιασδήποτε ἄλλης εὐρωπαϊκῆς χώρας καί εἰσῆλθε στήν διανυόμενη δεκαετία μέ τήν φήμη τῆς πλέον συναγωνιστικῆς χώρας…».
Στήν διάρκεια τῆς Συνόδου Ὑπουργῶν τοῦ Ο.Ο.Σ.Α. ποῦ ἔγινε μεταξύ 6 καί 8 Ἰουνίου 1973, διαπιστώθηκε ὅτι ἡ Ἑλλάς βρίσκεται σέ ἀσυγκρίτως καλλίτερη κατάστασι αὐξήσεως τιμῶν, ἀπό ὁποιαδήποτε ἄλλη χώρα – μέλος του.
(«Οἰκονομικαί Εἰδήσεις» τεῦχος 64, Αὔγουστος 1973, ἔκδοσις ΥΠ.ΕΘ.Ο.)
Μέχρι τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1973, ὁ τιμάριθμος σημείωσε ἄνοδο 9,2% καί ἡ Ἑλλάς καί τό 1973, κατεῖχε τήν πρώτη θέσι σέ ἀντιπληθωριστική πολιτική καί τόν χαμηλότερο τιμάριθμο σε παγκόσμια κλίμακα!Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
