Η καταρροή, η έκκριση δακρύων και ο ερεθισμός του λαιμού είναι τα βασικά συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, η οποία ταλαιπωρεί εκατομμύρια ανθρώπους ανά τον κόσμο.
Μετά την εισπνοή ενός αλλεργιογόνου, όπως η γύρη, εκδηλώνεται φλεγμονή στο εσωτερικό της ρινικής κοιλότητας, με αποτέλεσμα τη συμφόρηση, την καταρροή, το φτάρνισμα και τη φαγούρα.
Με τη Sandra Y. Lin επικεφαλής, ειδικό σε θέματα που αφορούν στην αλλεργική ρινίτιδα, ομάδα επαγγελματιών συνεδρίασε έπειτα από αίτημα της Αμερικανικής Ακαδημίας Ωτορινολαρυγγολογίας. Στην ομάδα συμμετείχαν ωτορινολαρυγγολόγοι, παιδίατροι, αλλεργιολόγοι, παθολόγοι και βελονιστές.
Στόχος της πρωτοβουλίας αυτής ήταν να κατοχυρωθούν κατευθυντήριες γραμμές προς όλους τους ιατρούς αλλά και τους ασθενείς, ώστε να αντιμετωπίζονται όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά οι αλλεργίες.
Βασικό θέμα συζήτησης στη συνεδρίαση αυτή ήταν η νέα θεραπεία που προτείνεται για την αντιμετώπιση της αλλεργίας, η λεγόμενη υπογλώσσια ανοσοθεραπεία (sublingual immunotherapy). Η θεραπεία αυτή εγκρίθηκε από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) τον Απρίλιο του 2014. Χάρη στην ανοσοθεραπεία, περιορίζεται σταδιακά η ευαισθησία του ασθενούς σε ένα συγκεκριμένο αλλεργιογόνο. Παλαιότερα, η ανοσοθεραπεία εφαρμοζόταν μόνο με τη βοήθεια εμβολίων, όμως πλέον οι ασθενείς μπορούν να λαμβάνουν χάπι ή ειδικές σταγόνες για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα. Η υπογλώσσια ανοσοθεραπεία απευθύνεται σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς σε άλλες μεθόδους αντιμετώπισης της αλλεργικής ρινίτιδας.
Οι νέες οδηγίες περιλαμβάνουν τα εξής βασικά σημεία:
– Η διάγνωση για την αλλεργική ρινίτιδα θα πρέπει να δίδεται από κλινικό ιατρό και η θεραπεία θα πρέπει να χορηγείται με βάση το ιστορικό των συμπτωμάτων του ασθενούς, όπως καταρροή, ρινική συμφόρηση, φαγούρα στη μύτη, φτάρνισμα ή έκκριση δακρύων.
– Οι εξετάσεις είναι χρήσιμες προκειμένου να διαπιστωθεί ποιο συγκεκριμένο αλλεργιογόνο πυροδοτεί τα συμπτώματα, εάν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν με τις πρότυπες θεραπείες.
– Δεν συνιστάται τυπική εξέταση προς απεικόνιση της ρινικής κοιλότητας και των ιγμορείων.
– Ο ιατρός θα πρέπει να καταγράψει στο ιστορικό του ασθενούς σχετικές με την αλλεργική ρινίτιδα παθήσεις, όπως επιπεφυκίτιδα, άσθμα, δυσκολίες στον ύπνο που αφορούν στην αναπνοή και δερματοπάθειες.
– Συνιστάται η τοπική εφαρμογή στεροειδών όταν τα συμπτώματα αποτελούν σοβαρό πλήγμα για την ποιότητα ζωής του ασθενούς.
– Για τους ασθενείς που εκδηλώνουν ήπια συμπτώματα, κυρίως φτάρνισμα ή φαγούρα, οι ειδικοί συνιστούν τα αντιισταμινικά.
– Ο βελονισμός συνιστάται για ασθενείς που θέλουν να αποφύγουν τη φαρμακευτική αγωγή, ωστόσο οι ειδικοί δεν επικροτούν τη χρήση βοτάνων.
Καταληκτικά, οι ειδικοί επισημαίνουν πως οι ασθενείς θα πρέπει να αναζητήσουν την κατάλληλη αγωγή για τα συγκεκριμένα συμπτώματα που εκδηλώνουν, πάντα με τη συμβουλή του γιατρού τους.
Ενδεικτικά, τα αντιισταμινικά βοηθούν στην αντιμετώπιση του φταρνίσματος και της φαγούρας, τα αποσυμφορητικά καταπραΰνουν τη ρινική συμφόρηση και την καταρροή και τέλος τα σπρέι στεροειδών για τη μύτη αντιμετωπίζουν τη συμφόρηση και τη συσσώρευση βλέννας.
