Τελείως ακομπλεξάριστη εμφανίστηκε η Νατάσα Θεοδωρίδου σε συνέντευξή της στην Τζένη Μπαλατσινού και το Jenny Jenny.
Μεταξύ άλλων, η Νατάσα Θεοδωρίδου μίλησε για τη σχέση της με τις κόρες της, η μία εκ των οποίων είναι φοιτήτρια πανεπιστημίου και η άλλη στην εφηβεία, και το πώς εκλαμβάνουν τη δημοσιότητα που έχει η μητέρα τους.
Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, η τραγουδίστρια απάντησε ότι στο σπίτι είναι απλά μια μαμά και μάλιστα κάθε φορά που κάνει κάποια λαμπερή φωτογράφηση αποδομεί τον εαυτό της μπροστά τους λέγοντάς τους ότι χρειάστηκε πολλες ώρες μακιγιάζ και περιποίησης για να μοιάζει έτσι.
Μάλιστα, σε κάποιο σημείο της συνέντευξης απευθυνθηκε στον κόσμο που παρακολουθούσε και είπε: «Δεν ξυπνάμε έτσι, μην νομίζετε. Αν μας δείτε πώς είμαστε όταν ξυπνάμε θα τρομάξετε».
Παράλληλα, η Νατάσα μίλησε για τα τραγούδια που δεν πίστευε ότι θα γίνονταν τόσο μεγάλες επιτυχίες:
«Ένα τραγούδι που δεν είχα πιστέψει ήταν το Αχάριστη Καρδιά από τον δεύτερό μου δίσκο. Το Δε θέλω τέτοιους φίλους που τραγούδησα με τον Πασχάλη Τερζή είχα καταλάβει πως είναι ωραίο και πως θα ακουστεί, πίστευα όμως πως αυτό συνέβη λόγω του Πασχάλη. Μπορώ όμως να σου μιλάει πολλές ώρες για τραγούδια που δεν πίστεψα και τελικά έγιναν μεγάλες επιτυχίες».
Αναφερόμενη στη Μαρινέλλα και τη μεταξύ τους συνεργασία, η Νατάσα χαρακτήρισε τη Μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού «κορίτσι της» και παραδέχτηκε πως ακόμα διατηρεί επαφή μαζί της.
«Από τη φιλία μας κέρδισα και κερδίζω πράγματα. Από συνεργασία μας έμαθα να προσφέρω κι εγώ. Έγινε νόμος για μένα. Όταν δεν έχεις αποφασίσει ότι πραγματικά θέλεις να έρθεις κοντά με τον άλλο, να δώσεις και να πάρεις, τότε δεν έχεις λόγο να συνεργαστείς με τον άλλο».
Όσο για τον καλλιτεχνικό ανταγωνισμό; Η Νατάσα Θεοδωρίδου ήταν ξεκάθαρη: «Ο ανταγωνισμός δεν έχει φύλο. Μπορεί να συνεργαστεί άντρας με γυναίκα και το μόνο που υπάρχει μεταξύ τους να είναι ο ανταγωνισμός. Ο ανταγωνιστικός άνθρωπος δε βλέπει φύλο, βλέπει μόνο ανταγωνισμό».
Ήταν οι συνεργασίες της με άλλους καλλιτέχνες πάντα εύκολες;
«Έχει υπάρξει συνεργασία που στην πρεμιέρα είπα «Παναγία μου…», αλλά την έβγαλα τη σεζόν γιατί δε μπορείς να κάνεις αλλιώς. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο άλλος σβήνει από μπροστά μου, είναι αόρατος, τον βλέπω αλλά… δεν τον βλέπω. Είναι ίσως ένας δικός μου εσωτερικός μηχανισμός που ενεργοποιείται εκείνη την ώρα γιατί ξέρω ότι είναι πάρα πολύς καιρός μπροστά».
Για τον αν θα αναλάμβανε τον ρόλο κριτικής επιτροπής σε μουσικό talent show, η απάντησή της ήταν κατηγορηματική:
«Κριτική επιτροπή δεν θα’ κανα ποτέ. Ένα παιδί που είναι μικρό, άπειρο με πολλά όνειρα και το έχεις εκεί για ένα τραγούδι με πολλούς αστάθμητους παράγοντες –όπως ο ήχος- να το βαραίνουν, πώς να αποδώσει; Αν κάτι πάει στραβά; Μου έχει τύχει να βγω να τραγουδήσω, η τάση του ρεύματος να έχει πέσει, ο ήχος να μην είναι αυτός που πρέπει κι εγώ που τραγουδάω 28 χρόνια, να θέλω βοήθεια και να ζητάω το μπουζούκι και το πιάνο πιο δυνατό. Φαντάσου αυτό το παιδί που εκείνη την ώρα κρίνεται και δεν έχει δικαίωμα να γυρίσει και να πει κάτι. Παθαίνεις καρδιακό και πας σπίτι σου μετά. Φορείο. Και να’ μια κι εγώ απέναντι, να μη μου αρέσει αυτό που ακούω και να πρέπει και να το πω. Είναι κρίμα. Είναι άδικο». Οι φίλοι και συνάδελφοι που το κάνουν καλώς κάνουν. Εγώ δε μπορώ».
