Κάπου εδώ έρχεται ακόμα μία ανατριχιαστική πρακτική της όλης διαδικασίας, ακόμα μία πτυχή που προκαλεί ναυτία. Το σώμα τυλίγεται σε φύλλα πριν τοποθετηθεί στο φέρετρο, ενώ οι άνδρες βάζουν τους γάντζους στα βράχια, στο σημείο όπου θα οριστικοποιηθεί η «τελευταία κατοικία». Πριν το φέρετρο με τη σορό ανέβει στο σημείο που πρέπει, οι τεθλιμμένοι συγγενείς αφήνουν τα υγρά από το σώμα που αποσυντίθεται να στάξουν πάνω στα σώματά τους, πιστεύοντας πως αυτό θα τους φέρει καλοτυχία…

Παρότι το ταφικό τελετουργικό των Igorot είναι μοναδικό στις Φιλιππίνες, τα αιωρούμενα φέρετρα έχουν εντοπιστεί ιστορικά και σε κάποια μέρη στην Κίνα και την Ινδονησία. Στα άλλα μέρη το έθιμο αυτό έχει εκλείψει εδώ και χρόνια. Στη Sagada όμως η παράδοση διατηρείται ζωντανή. Σύμφωνα με το BBC, η τελευταία τέτοια «ταφή» έγινε το 2010.

Τα τελευταία χρόνια, ολοένα και αυξάνονται οι ταξιδιώτες-προσκυνητές, που φτάνουν μέχρι τη Sagada για να επισκεφθούν τα αιωρούμενα φέρετρα. Η ειρωνεία είναι πως αυτό το κάθετο κοιμητήριο, όπου αποθεώνεται ο θάνατος, έχει αποδειχθεί ζωογόνο για τους Igorot, προσφέροντας την πολυπόθητη ενίσχυση και ώθηση στην οικονομία ολόκληρου του χωριού.

Σύμφωνα με την Bangyay, γίνονται πολύ λιγότερες τέτοιες ταφές σήμερα, σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές. Ωστόσο η ίδια πιστεύει πως η παράδοση θα συνεχιστεί. Ελπίζει μάλιστα και η ίδια να κάνει με αυτόν τον τρόπο το πέρασμα στη ζωή μετά. Και να γίνει, όπως λέει με άφθονο- και λίγο μαύρο- χιούμορ «από τουριστικός οδηγός, τουριστική ατραξιόν».

ΠηγήΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα