Αγκαλιά με τη μοναξιά της. Χείλη παγωμένα, πρόσωπα σκυμμένα. Καρδιές που χτυπούν. Άνθρωποι που απλά αναπνέουν και δεν ζουν. Το ρολόι έχει σταματήσει στην γειτονιά του Παντελή από εκείνο το πρωινό του Φλεβάρη.

Η μάνα κουβαλάει μεγάλο σταυρό. Το ίδιο και ο πατέρας του και τα αδέρφια του και όσοι ήταν πραγματικά κοντά του.

Η οικογένεια έσπευσε να αλλάξει την εικόνα του μικρού καφέ που διατηρεί όχι για να «τζιράρει» αλλά για να θυμίζει σε όλους τα ίχνη και την μεγάλη καριέρα μέσα σε λίγο χρόνο του νεκρού παιδιού της. Άλλωστε ποτέ δεν «ψάχτηκαν» για λεφτά.

Αν ήταν έτσι και με δεδομένες τις εκκρεμότητες του παιδιού τους, δεν θα έκαναν ποτέ αποδοχή κληρονομιάς.

Στηρίζουν την μνήμη του παιδιού τους. Αυτή η μνήμη που συντηρείται στις ψυχές τους. Και δεν θα ξεχαστεί ποτέ….

Δείτε εικόνες από το ανακαινισμένο καφέ, που θυμίζει μόνο τις ένδοξες μέρες του Παντελή…