Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με την υπ΄ αριθμ. 26/2016 απόφασή της έκρινε οι εισπρακτικές εταιρίες δεν μπορούν να ενημερώνουν ή να ανακοινώνουν σε τρίτα πρόσωπα-συγγενείς οφειλετών, στοιχεία που αφορούν τους οφειλέτες.
Η υπόθεση έφτασε στην Αρχή με αφορμή την υποχρέωση που έχουν από τη νομοθεσία οι εισπρακτικές εταιρείες για καταγραφή των συνομιλιών τόσο με τους οφειλέτες όσο και με τα συγγενικά ή τρίτα πρόσωπα των οφειλετών που απαντούν στις τηλεφωνικές κλήσεις των εταιρειών αυτών. Σύμφωνα με τον νόμο, η Αρχή οφείλει να ενημερώνει ότι όταν τηλεφωνεί οι συνομιλίες καταγράφονται ενώ οφείλει να ζητήσει τον οφειλέτη, με το όνομα και το επώνυμο του και όχι με τρίτο.
Η καλούσα εταιρεία (σ.σ.: εισπρακτική εταιρεία) οφείλει καταρχάς να βεβαιωθεί για την ταυτότητα του καλούµενου, δηλαδή αν πρόκειται για τον ίδιο τον οφειλέτη ή τρίτο πρόσωπο, και µόνον στην πρώτη περίπτωση να προβεί σε ενημέρωση σχετικά µε την οφειλή, ενώ στη δεύτερη περίπτωση θα πρέπει να διακόψει τη συνομιλία. Ειδικότερα, στην τελευταία περίπτωση πρέπει να αποκαλύπτονται στο τρίτο πρόσωπο µόνο όσα στοιχεία είναι αναγκαία για τον σκοπό της ενηµέρωσής του σχετικά µε την καταγραφή και απαγορεύεται να ανακοινώνονται περαιτέρω στοιχεία σχετικά µε την ίδια την οφειλή (π.χ. ύψος και είδος οφειλής ή πότε αυτή κατέστη ληξιπρόθεσµη)». Η εταιρία που απασχόλησε την Αρχή υποστήριξε ότι η ίδια ακολουθεί άλλη πρακτική και ειδικά όταν στις τηλεφωνικές κλήσεις απαντούν τρίτα συγγενικά και μη πρόσωπα και όχι ο οφειλέτης.
Σχετικά με την τηλεφωνική επικοινωνία των εισπρακτικών εταιρειών µε τρίτο πρόσωπο – µη οφειλέτη, η Αρχή αναφέρει ότι οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις «πρέπει να ερµηνευθούν υπό το πρίσµα της αρχής της αναλογικότητας, και δη της ειδικότερης έκφανσης αυτής, της αναγκαιότητας, αλλά και υπό το πρίσµα της αρχής του σκοπού (ν. 2472/1997), η οποία, δεδοµένου ότι ο σκοπός στην επικοινωνία µε τον τρίτο είναι η τηλεφωνική ανεύρεση του οφειλέτη, περιορίζει τα δεδοµένα που πρέπει να ανακοινώνονται στο πλαίσιο αποκλειστικά του σκοπού αυτού». Και υπογραμμίζει ότι «η ανακοίνωση σε τρίτο – µη οφειλέτη του συνόλου των στοιχείων που επιβάλλει ο ν. 3758/2009 για την ενηµέρωση του οφειλέτη δεν είναι νόµιµη» καθώς θίγεται υπέρµετρα ο οφειλέτης από την συνεπαγόµενη αποκάλυψη σε τρίτους (συνηθέστερα στους οικείους του) της αναζήτησής του από εισπρακτική εταιρεία προφανώς για ληξιπρόθεσµη οφειλή του».
Μετά ταύτα, λόγω της μείζονος σημασίας της υπόθεσης, το θέμα παραπέμφθηκε στον σχηματισμό της Ολομέλειας της Αρχής προς οριστική κρίση.
