Στέρηση ύπνου, εικονικοί πνιγμοί, απειλές βιασμών μέχρι και… ηλεκτρικά τρυπάνια ήταν μερικά από τα φρικτά βασανιστήρια στα οποία υπέβαλε η CIA τους ύποπτους για τρομοκρατία τη χρονική περίοδο 2001-2009.
Σύμφωνα με την πολυαναμενόμενη έκθεση, 6.000 σελίδων, που αποκάλυψε η αμερικανική Γερουσία, οι τεχνικές που χρησιμοποιούσαν οι πράκτορες για τον «αγώνα κατά της τρομοκρατίας» ήταν «αναποτελεσματικές», ενώ όπως επισημαίνεται από τη Γερουσία «οι μυστικές υπηρεσίες παραπλάνησαν το κοινό και το Κογκρέσο για τις τεχνικές ανάκρισης».
Σκοπός ήταν να αναγκάσουν τους κρατούμενους να αποκαλύψουν στοιχεία για τη δράση τους μετά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στους Δίδυμους Πύργους.
Όπως αναφέρεται η τεχνική του εικονικού πνιγμού προκαλούσε προβλήματα σε τέτοιο βαθμό που οδηγούσε σε σπασμούς και εμετό. Ένας από τους κρατούμενους, ο Αμπού Ζουμπαιντάχ, για παράδειγμα, έφτασε σε ένα σημείο που δεν ανταποκρινόταν, έβγαζε φούσκες από το στόμα του. Τα στοιχεία της CIA περιγράφουν τον εικονικό πνιγμό του Χαλίντ Σαίχ Μοχάμεντ ως μια σειρά ενεργειών που πλησίαζαν στον πραγματικό πνιγμό του.
Παράλληλα, η έλλειψη ύπνου μπορούσε να αγγίζει ακόμα και τις 180 ώρες ενώ οι ύποπτοι ήταν υποχρεωμένοι να στέκονται όρθιοι με τα χέρια τους πολλές φορές πάνω από το κεφάλι.
Τουλάχιστον σε πέντε περιπτώσεις είχαν παραισθήσεις και παρ΄όλα αυτά, σε δύο περιπτώσεις οι πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών έδωσαν εντολή να συνεχιστεί η στέρηση ύπνου.
Πριν τις φρικτές αποκαλύψεις αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν ισχυριστεί πως η φύση των βασανιστηρίων ήταν εξαιρετικά σκληρή, χωρίς ωστόσο να έχει αποδώσει καρπούς.
Αξίζει να υπογραμμιστεί ότι σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου Open Society του Τζορτζ Σόρος, που δημοσιεύτηκε το 2013 οι χώρες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα «έκτακτης παράδοσης», που αφορούσε την κράτηση και ανάκριση υπόπτων για τρομοκρατία, 54 κυβερνήσεις συμμετείχαν στις επιχειρήσεις με διάφορους τρόπους, από την παραμονή των κρατούμενων της CIA στα εδάφη τους, μέχρι την κράτηση, την ανάκριση, τους βασανισμούς, την κακοποίηση, τη μεταφορά τους, τη χρήση αερολιμένων για μυστικές πτήσεις.
Ανάμεσα στις 54 χώρες συμπεριλαμβάνονται οι: Αφγανιστάν, Αλβανία, Αλγερία, Αυστραλία, Αυστρία, Αζερμπαϊτζάν, Βέλγιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Καναδάς, Κροατία, Κύπρος, Τσεχία, Δανία, Τζιμπουτί, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Φινλανδία, Γκάμπια, Γεωργία, Γερμανία, Ελλάδα, Χονγκ Κονγκ, Ισλανδία, Ινδονησία, Ιράν, Ιρλανδία, Ιταλία, Ιορδανία, Κένυα, Λιβύη, Λιθουανία, Σκόπια, Μαλάουι, Μαλαισία, Μαυριτανία, Μαρόκο, Πακιστάν, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σαουδική Αραβία, Σομαλία, Νότιος Αφρική, Ισπανία, Σρι Λάνκα, Σουηδία, Συρία, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ουζμπεκιστάν, Υεμένη, Ζιμπάμπουε.
