Η καρδιά του κάθε ανθρώπου λειτουργεί με τους δικούς της σταθερούς ρυθμούς χάρη σε ένα σύστημα, βάσει του οποίου το αρχικό ηλεκτρικό ερέθισμα που παράγεται από το φλεβόκομβο, άγεται αρχικά στους κόλπους και στη συνέχεια περνά στις κοιλίες μέσω μιας ενδιάμεσης «γέφυρας» (κολποκοιλιακός κόμβος).
Συχνά οι άνθρωποι νιώθουν αρρυθμίες, είτε δηλαδή ένα «φτερούγισμα» στην καρδιά είτε ότι «χάνει» παλμούς.
Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα αυτά είναι αθώα, τουλάχιστον στους νεότερους και υγιείς ανθρώπους. Εάν όμως συνοδεύονται από ξαφνική δύσπνοια ή ζάλη, τότε προκαλούν ανησυχία και χρήζουν διερεύνησης γιατί δεν είναι όλες οι αρρυθμίες ίδιες.
Οι αρρυθμίες που εμφανίζονται σε καρδιακή πάθηση, όπως στην στεφανιαία νόσο, είναι πάντα πιο σοβαρές και πιο επικίνδυνες από αυτές που εμφανίζονται σε υγιή άτομα.
Στα υγιή άτομα, η κλινική σημασία της αρρυθμίας είναι μηδαμινή και αποδίδεται σε άγχος, κόπωση, από υπερβολική εργασία, κάπνισμα, λήψη καφέ ή οινοπνευματώδη ποτών. Μερικές φορές η εμφάνιση αυτών των αρρυθμιών συνδυάζεται με εξωκαρδιακά αίτια όπως π.χ. υπερθυρεοειδισμό, έλκος στομάχου, χολοκυστοπάθεια, κολίτιδα.
Η διάγνωση του τύπου της αρρυθμίας από την οποία πάσχει το άτομο γίνεται μέσω holder ρυθμού και πρέπει να απευθυνθεί σε καρδιολόγο για τη διάγνωση της αρρυθμίας από την οποία πάσχει.
Οι αθώες αρρυθμίες συνήθως είναι ασυμπτωματικές, μπορεί όμως να συνοδεύονται όπως και στις πιο σοβαρές, από αίσθημα παλμών, ζάλη, αδυναμία.
Οι σοβαρότερες αρρυθμίες που οφείλονται σε κάποια πάθηση της καρδιάς, έχουν συνήθως πιο έντονα συμπτώματα ζάλης, αίσθημα παλμών και αδιαθεσίας που μπορεί να συνοδεύονται από υπόταση και να καταλήξουν και σε επεισόδια απώλειας συνειδήσεως.
Στην περίπτωση αυτή ο πάσχων πρέπει να εξεταστεί αμέσως από γιατρό ή να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.
