Με τον όρο αρθρίτιδα περιγράφουμε μια σειρά ρευματικών ασθενειών, όπως η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο λύκος, η ουρική αρθρίτιδα κ.α.
Τα κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο, δυσκαμψία και πρήξιμο μέσα ή γύρω από τις αρθρώσεις. Κάποιες μορφές αρθρίτιδας, όπως ο λύκος και η ρευματοειδής αρθρίτιδα, μπορούν να προσβάλλουν πολλαπλά όργανα και να προκαλέσουν εκτεταμένα συμπτώματα.
Υπολογίζεται ότι μία στις τέσσερις γυναίκες και ένας στους πέντε άνδρες πάσχουν από αρθρίτιδα.
Κάποιες μορφές αρθρίτιδας ωστόσο, προσβάλλουν πολύ περισσότερες γυναίκες, ενώ άλλες τους άνδρες, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Η οστεοαρθρίτιδα, που είναι η πιο συχνή μορφή της, είναι εξίσου συχνή στα δύο φύλα. Η ρευματοειδής αρθρίτιδα, όμως, προσβάλλει τις γυναίκες με τριπλάσια συχνότητα απ’ ό,τι τους άνδρες, ενώ ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ένα αυτοάνοσο νόσημα που επηρεάζει πολλά όργανα συμπεριλαμβανομένων των αρθρώσεων, εκδηλώνεται εννέα φορές συχνότερα στις γυναίκες.
Αντιθέτως, η ουρική αρθρίτιδα (ή ποδάγρα) είναι πιο συχνή στους άνδρες έως την προχωρημένη τρίτη ηλικία, κατά την οποία η συχνότητά της στα δύο φύλα εξισώνεται.
Σύμφωνα με την ρευματολόγο δρα Κέλι Βέσελμαν, εκπρόσωπο του Αμερικανικού Κολεγίου Ρευματολογίας, οι μορφές της νόσου στις οποίες επικρατούν οι γυναίκες είναι περισσότερες από εκείνες στις οποίες επικρατούν άνδρες, γι’ αυτό και η συχνότητα της αρθρίτιδας γενικώς είναι υψηλότερη στις γυναίκες.
Τα ακριβή αίτια δεν είναι πλήρως εξακριβωμένα, σύμφωνα με τον δρα Ρόμπερτ Κάρτερ, αναπληρωτή διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Αρθρίτιδας & Μυοσκελετικών και Δερματικών Ασθενειών των ΗΠΑ.
Ο μόνος κοινός αποδεκτός λόγος είναι ότι «στις αυτοάνοσες μορφές αρθρίτιδας παίζουν ρόλο οι ορμόνες του γυναικείου φύλου και οι επιδράσεις τους στο ανοσοποιητικό σύστημα, αν και δεν πρέπει να αποτελούν τη μοναδική εξήγηση της διαφοράς».
Οι μορφές αυτές οφείλονται στις λανθασμένες επιθέσεις του ανοσοποιητικού συστήματος εναντίον των υγιών ιστών του σώματος.
«Οι γυναίκες έχουν πιο ισχυρό ανοσοποιητικό από τους άνδρες και γι’ αυτό τείνουν να αντιμετωπίζουν καλύτερα τις λοιμώξεις, ενώ οι φυσικοί αμυντικοί μηχανισμοί τους ανακάμπτουν ταχύτερα έπειτα από μια ασθένεια» σημειώνει η δρ Κάθριν Σάντμπεργκ, διευθύντρια του Κέντρου Μελέτης των Διαφορών των Φύλων στην Υγεία, τη Γήρανση & τις Νόσους στο Πανεπιστήμιο της Τζόρτζταουν. «Αυτό όμως είναι δίκοπο μαχαίρι, διότι το γερό ανοσοποιητικό τους τις καθιστά πιο ευάλωτες στις δυσλειτουργίες που το ωθούν να επιτίθεται στους υγιείς ιστούς».
