Η Μελίνα Ασλανίδου σε πρόσφατη συνέντευξή της μίλησε ανοιχτά για τον θάνατο του αδερφού της, την πίστη της στο Θεό, την ψυχανάλυση που έκανε για να ξεπεράσει το χαμό του και τους πνευματικούς δρόμους που την βοήθησαν καταλυτικά στο να μπορέσει να διαχειριστεί το χάος που επικρατούσε μέσα της.
«Η απώλεια του αδερφού μου ήταν μια τεράστια αλλαγή. Ένας άνθρωπος έφυγε και αναποδογύρισε όλη η ζωή μου. Πιστεύω ότι οι ψυχές υπάρχουν. Μέσα μου δεν έχει χαθεί ο αδερφός μου», τόνισε η τραγουδίστρια στο ΕΓΩ.
Υπάρχουν στιγμές που τον αισθάνεται; «Τον αισθάνομαι πάντα. Το πένθος είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία. Βιώνεις τρεις φάσεις. Αρχικά αρνείσαι να συνειδητοποιήσεις ότι ο άνθρωπός σου έχει φύγει από τη ζωή. Αυτό μπορεί να πάρει πολύ καιρό. Η δεύτερη φάση είναι εγωιστική. Σκέφτεσαι γατί μου το έκανες αυτό; Δεν το έχει κάνει εκείνος βέβαια. Δεν ήταν επιλογή της ψυχής που έφυγε να γίνει αυτό. Απαιτείται πολύ μεγάλη δουλειά από τον άνθρωπο που βιώνει την απώλεια. Η τρίτη φάση, που μπορεί να μην έρθει και ποτέ, είναι η αποδοχή. Βλέπεις ζωές να καταστρέφονται από μεγάλες απώλειες».
Πόσο της πήρε για να περάσει τα τρία αυτά στάδια; «Μου πήρε αρκετά μεγάλο διάστημα. Στην ουσία δεν ξεπερνιέται ποτέ, γιατί πάντοτε θέλεις να είναι παρών ο άνθρωπός σου. Θεωρώ ότι είμαι σε ένα πολύ καλό επίπεδο πλέον. Το έχω διαχειριστεί».
Έκανε ψυχανάλυση; «Φυσικά. Έκανα ότι μπορούσα προκειμένου να βοηθήσω τον εαυτό μου. Υπάρχει μια περίοδος στη ζωή του ανθρώπου που νιώθει ότι πνίγεται, του φταίνε όλα, η ζωή του δεν έχει γαλήνη. Είχα επίσης ένα μεγάλο στήριγμα από τον πνευματικό μου. εξάντλησα ότι βοήθεια μπορούσα, από την ψυχοθεραπεία και την ψυχανάλυση, όπως και τους πνευματικούς δρόμους».
Σε τι τη βοήθησε η ψυχανάλυση; «Να αποδεχτώ αυτά τα στάδια του πένθους που δεν μπορούσα να κατανοήσω. Είχα θυμό, οργή, πιθανόν να μην πίστευα στο Θεό. Έλεγα πως μου το έκανε αυτό; Είχα αμφισβήτηση για τα πάντα. Έπρεπε να ισορροπήσω μέσα μου».
